Υπάρχει μυστικό για την εκτόξευση του Καραλή και το μάθαμε - Έτσι «χτυπάει» τον Ντουπλάντις

Η μεγάλη αλλαγή με το κοντάρι του Εμαννουήλ Καραλή και οι ελπίδες του για να ξεπεράσει τον Ντουπλάντις και να γίνει... χρυσός.

O Εμμανουήλ Καραλής με το κοντάρι κατά τη διάρκεια άλματος / Πηγή: Eurokinissi
O Εμμανουήλ Καραλής με το κοντάρι κατά τη διάρκεια άλματος / Πηγή: Eurokinissi

Ο Εμμανουήλ Καραλής το 2026 έχει ήδη φτάσει στο εκπληκτικό 6.17μ, ένα ύψος που μέχρι το 2019 θα αποτελούσε παγκόσμιο ρεκόρ αν δεν υπήρχε ο... βιονικός Μόντο Ντουπλάντις του 6.31μ.

Από το 6.08μ όμως που ήταν το προηγούμενο ατομικό του ρεκόρ από το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ανοιχτού του 2025 στον Βόλο μέχρι το 6.17μ του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος κλειστού στην Παιανία, είναι μεγάλη η διαφορά. Πως κατάφερε ο Καραλής να βελτιωθεί 11 εκατοστά μέσα σε λίγους μόλις μήνες;

Σίγουρα η μία απάντηση είναι η σκληρή προπόνηση, όμως ένας ακόμα παράγοντας είναι πιο... πρακτικός και αφορά τα ίδια τα κοντάρια. Ο Έλληνας αθλητής είχε παραγγείλει τα νέα του κοντάρια πριν από το Παγκόσμιο ανοιχτού του 2025 και έφτασαν στα τέλη του 2025. Πρόκειται ουσιαστικά για πιο μακριά κοντάρια που θα μπορούσαν να τον ανεβάσουν σε μεγαλύτερα ύψη σε σχέση με τα προηγούμενα, αρκετά πάνω από τα 6μ.

Σημαίνει όμως μεγαλύτερα κοντάρια και μεγαλύτερα άλματα;

Όχι, αν κάποιος δεν έχει την απαραίτητη τεχνική, ταχύτητα και δύναμη. Το μεγαλύτερο κοντάρι σημαίνει αυτόματα ότι ο αθλητής έχει μεγαλύτερη λαβή και θα «απογειωθεί» από το έδαφος νωρίτερα στον διάδρομο σε σχέση με ένα μικρότερο κοντάρι, άρα πρέπει να έχει μεγαλύτερη ταχύτητα και δύναμη στο βήμα-άλμα για να μπορέσει να φτάσει ψηλά.

Τα μεγαλύτερα κοντάρια είναι ένα βήμα που κάνουν οι αθλητές όταν έχουν εξασφαλίσει υψηλού επιπέδου επιδόσεις με μικρότερα κοντάρια, ως φυσική εξέλιξη.

Επίσης, τα κοντάρια έχουν δύο παραμέτρους, το μήκος τους και τη σκληρότητα. Οι πιο «βαριοί» αθλητές που βασίζονται περισσότερο στη δύναμή τους επιλέγουν μεγαλύτερη σκληρότητα στα κοντάρια, που σημαίνει ότι λυγίζουν πιο δύσκολα, αλλά «εκτοξέυουν» τον αθλητή και πιο δυνατά.

'Ιδια εταιρεία με Ντουπλάντις και Μπούμπκα

O Μόντο Ντουπλάντις και ο Εμμανουήλ Καραλής μοιράζονται ένα ακόμα κοινό με τον «τσάρο των αιθέρων» και πρωτεργάτη του άλματος επί κοντώ, Σεργκέι Μπούμπκα πέρα από τη θέση στο πάνθεον του παγκόσμιου στίβου: την ίδια εταιρεία κονταριών.

Η αμερικανική UCS Spirit ήταν από τη δεκαετία του '80 μία από τις πρώτες εταιρείες παγκοσμίως που ασχολήθηκαν με την κατασκευή κονταριών. Με αυτά τα κοντάρια ο Μπούμπκα κατάφερε μεταξύ 1985 και 1994 να φτάσει το παγκόσμιο ρεκόρ από το 6.85 μέχρι το 6.15μ. Πρόκειται για μία οικογενειακή επιχείρηση που είναι σταθερά στην κορυφή της ειδικής αυτής αγοράς εδώ και 50 χρόνια.

Τι το ιδιαίτερο είχαν όμως αυτά τα κοντάρια;

Οι κατασκευαστές παγκοσμίως μοιράζονται σε δύο γκρουπ με βάση το υλικό με το οποίο φτιάχνονται τα κοντάρια. Από όταν μπήκαν τα σύγχρονα υλικά στην κατασκευή (τα πρώτα χρόνια οι αθλητές πηδούσαν με ξύλινα κοντάρια) τα κοντάρια φτιάχνονται είτε από ανθρακόνημα (carbon fiber) είτε από υαλοβάμβακα (fiberglass), με κάθε υλικό να δίνει διαφορετικές ιδιότητες στο κοντάρι. Π.χ. ο υαλοβάμβακας δίνει πιο βαριά κοντάρια (κοντά στα 5κ στους άνδρες), τα οποία όμως δίνουν μεγαλύτερη ώθηση. Αντιθέτως, το ανθρακόνημα είναι πιο ελαφρύ κατά 15-20% αλλά δεν δίνει την ίδια ώθηση.  

Από τους μεγάλους κατασκευαστές κονταριών όπως οι UCS Spirit, ESSX, Pacer, Altius Poles ή Nordic κ.α., η USC Spirit θεωρείται η κορυφαία στα κοντάρια από υαλοβάμβακα, που είναι αυτά που χρησιμοποιούσε και ο Μπούμπκα και συνεχίζουν να χρησιμοποιούν οι Ντουπλάντις και Καραλής. 

Τι είπε στο Athletiko o προπονητής του Καραλή

Ο Μαρτσίν Στσεπάνσκι, ο Πολωνός προπονητής του Εμμανουήλ Καραλή έλυσε όλες τις απορίες σχετικά με τα κοντάρια. Σε ερώτηση αν έχει αλλάξει κάτι στην τεχνολογία σε σχέση με την εποχή του Μπούμπκα, ο ίδιος ήταν ξεκάθαρος: «Ο Μπούμπκα πηδούσε με κοντάρια ίδιας τεχνολογίας. Από όταν μπήκε ο υαλοβάμβακας στα κοντάρια, δεν έχει αλλάξει τίποτα ως προς τα υλικά κατασκευής των κονταριών. Το μόνο που ίσως έχει αλλάξει είναι κάποιες αυτοματοποιήσεις στη γραμμή παραγωγής, η οποία ακόμα περιλαμβάνει ακόμα και σήμερα και χειρωνακτική εργασία».

Μάλιστα, είχε και μία ιστορία για να επιβεβαιώσει τα λεγόμενά του από την περίοδο που προπονούσε τον Πολωνί Πιοτρ Λίσεκ: «Κάποια στιγμή σε αγώνα στο Μονακό το 2017 ή 2018 δεν είχαν φτάσει για κάποιο λόγο τα κοντάρια μας και ρωτήσαμε τον Μπούμπκα και τον προπονητή του, Βιτάλι Πετρόφ, αν θα μπορούσαν να μας δανείσουν τα δικά τους. Τελικά ο Λίσεκ πήδηξε με τα κοντάρια του και σημείωσε πολύ καλή επίδοση στον αγώνα, στο 5.80μ, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είχε μεγάλη διαφορά από αυτά που χρησιμοποιούσε ο ίδιος».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ