Βασίλισσα με φούμο
Η case study περίπτωση του Ντράγκαν Σάκοτα, οι χορευτές που έγιναν πολεμιστές για 20 λεπτά και μία αντίπαλος που δε θα παραδώσει τα όπλα μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο.
Αν υπάρχει κάποιος που οφείλει να διδαχτεί από το πανέμορφο παιχνίδι στη Sunel Arena, δεν είναι ούτε ο Σάκοτα ούτε οι παίκτες του. Είναι μονάχα ο κόσμος.
«Τι εξέδρα ρε γαμώτο… Αν είχαμε σε κάθε ματς του πρωταθλήματος τέτοια ατμόσφαιρα, θα ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα» μου έλεγε ο (μεγαλύτερος) μαχητής με …κοστούμι, Άκης Καλλινικίδης. Μέχρι που λίγη ώρα μετά το ξεφορτώθηκε από πάνω του βγαίνοντας από τα αποδυτήρια με αθλητική περιβολή και φόρμα που τη συγκρατούν οι κάλτσες. Επιστροφή στις εργοστασιακές ρυθμίσεις.
Το αυτογκόλ των οπαδών της ΑΕΚ
Η Μπανταλόνα είναι μία σπουδαία ομάδα. Πέμπτη στο Ισπανικό πρωτάθλημα. Άθλος!
Η ΑΕΚ του δεύτερου ημιχρόνου,όμως, ήταν ακόμα καλύτερη. Δε θα μπορούσε να είναι, αν σε μία βροχερή ημέρα, που καθετί τριγύρω απέτρεπε τον Ενωσίτη, ή τον απλό φίλαθλο να πάει στα Λιόσια, το γήπεδο δεν ήταν σχεδόν γεμάτο από 6-6.5 χιλιάδες οπαδούς που δεν σταμάτησαν ποτέ να ουρλιάζουν και να χορεύουν. Χωρίς αυτούς, η ΑΕΚ θα ήταν σχεδόν αδύνατον να κάνει την ανατροπή. Μία ανατροπή, που στο ημίχρονο, με τη διαφορά στο -13, ήταν δύσκολο να σκεφτείς που θα μπορούσε να στηριχθεί για να έρθει. Η Μπανταλόνα, με τον Ρίκι Ρούμπιο (τι παικτάρα Θεέ μου), να κεντάει, κυριαρχούσε χωρίς καν να ιδρώσει. Όλα λειτουργούσαν τόσο απλά, τόσο βελούδινα και οι φάσεις έβγαιναν σχεδόν βιομηχανοποιημένα. Από τη …μηχανή!
Το μεγαλύτερο έγκλημα που έχουν κάνει οι οργανωμένοι οπαδοί της ΑΕΚ είναι ότι κάποιοι από τους πιο θαυμάσιους ρυθμούς που ακούγονται στα ελληνικά γήπεδα (και ειδικά του «Φόρτσα ΑΕΚάρα») που ακόμα και ουδέτερος να είσαι, δεν μπορείς παρά να παρασυρθείς και να νιώσεις μία ανεξάντλητη ανάταση, είναι γεμάτοι από αισχρές, σεξιστικές εκφράσεις. Μέγα αυτογκόλ και είναι κρίμα διότι κάνα δυο τραγούδια των φίλων της ΑΕΚ είναι από τα πιο inspirational που ακούγονται εκεί έξω τα τελευταία χρόνια.
Μαέστρος ετών 73!
Στο παρκέ της Sunel Arena, ευτυχώς, όμως, οι παίκτες της ΑΕΚ δεν είχαν χρόνο να ασχοληθούν με την «ποίηση». Στην άκρη του πάγκου υπήρχε ένας τύπος που με ένα μαγικό τρόπο, ξέρει να εμπνέει. Ο Ντράγκαν Σάκοτα! Το φετινό μπάτζετ της ΑΕΚ δεν είναι μικρό συγκριτικά με τις υπόλοιπες ελληνικές ομάδες (ελάχιστο όμως για να είναι contender του BCL) όμως, είναι ο άνθρωπος που ξέρει καλύτερα από τον καθένα, να αναδεικνύει τη φύση των παικτών του. Και φυσικά να παίρνει τις καλύτερες αποφάσεις. Ένας μαέστρος, ετών 73!
Εναντίον της Μπανταλόνα, η ΑΕΚ εγκλωβίστηκε στο πρώτο ημίχρονο. Πολλοί στάθηκαν στους 47 που δέχτηκε στην άμυνα, αλλά όχι, δεν ήταν αυτό το μεγάλο πρόβλημα. Όχι τόσο έντονο έστω, όσο το 34 στην επίθεση. Ακόμα και αυτοί οι 34 ήταν παρά πολλοί με βάση την επιθετική εικόνα της. Η Μπανταλόνα έχει νιάτα, αθλητικότητα, τεράστια κορμιά και μεγάλο κίνητρο. Τα πρώτα 20 λεπτά έμοιαζαν με στραγγαλισμό. Με αποκορύφωμα, ένα τρίποντο του Νάναλι από τα 8 μέτρα κι ενώ απέμεναν κάμποσα δευτερόλεπτα για τη λήξη της επίθεση, ενάμισι λεπτό πριν το τέλος του ημιχρόνου. Δεν ήταν τρίποντο επιλογής από τον Αμερικανό. Ήταν τρίποντο απόγνωσης. Και έντονης απελπισίας.
Η ΑΕΚ σούταρε με 2/13 τρίποντα στο πρώτο μέρος και είναι ζήτημα αν έστω τα 3-4 από αυτά ήταν ξεμαρκάριστα.
Οι μάγκες της λάσπης και ο Ραϊκουάν Γκρέι
Και ξαφνικά, το ματς ξαναρχίζει στο δεύτερο μέρος του για να παρουσιάσει η ΑΕΚ μία άλλη εικόνα. Μία εικόνα που πολλοί θα τη χρεώσουν στον Μπαρτλεϊ και στον Νάναλι (δικαίως), αλλά τα θεμέλια είχαν βάλει αυτοί που συνήθως μένουν στη σκιά τους, συν έναν… Αυτοί που ύψωσαν αναστημα όταν η Ενωση αντιληφθηκε ότι με κοστούμια και σκαρπίνια δεν κερδίζεται αυτό το παιχνίδι. Χρειαζόταν φόρμα παραλλαγής και άρβυλο.
Ο Δημήτρης Φλιώνης, ήταν με διαφορά ο πιο αφανής ήρωας της μεγάλης ανατροπής, και αυτός πάνω στον οποίο στηρίχθηκε το αμυντικό πλάνο των αλλαγών, όταν οι Ισπανοί, σημάδεψαν τις αλλαγές της ΑΕΚ. Πέραν των πόντων του στην επίθεση, ο Φλιώνης, είτε στο μαρκάρισμά του στον Ρούμπιο, είτε παίρνοντας στις αλλαγές τον Πάρκερ, έδωσε ρεσιτάλ.
Ο Γάιος Σκορδίλης, αυτός ο τίμιος πολεμιστής ετών 39, ήρθε να καλύψει τα κενά των αφανών Φίζελ και Μπράουν και μόνο με την ευφυία του έβαζε το κορμί του παντού για να κλείνει πολλαπλούς χώρους, ενώ πέτυχε 4 πόντους που στα σημεία που ήρθαν, μοιάζουν με 14.
Κι αν ο Μπάρτλεϊ με τον Νάναλι σημείωσαν τους 42 από τους 87 πόντους της ΑΕΚ, αυτός που δικαιούται όλα τα εύσημα του κόσμου, δεν είναι άλλος από τον Ραϊκουάν Γκρέι. Πέραν των 14 πόντων του και των 10 ριμπάουντ, ο Γκρέι έχει αφήσει τα σωθικά του στην άμυνα, με τις παρεμβάσεις και τις τοποθετήσεις του ως παίκτης της αδύνατης πλευράς στις περιστροφές, να είναι μνημειώδεις. Ο Γκρέι έχει γράψει ένα αμυντικό έπος στο δεύτερο ημίχρονο με την άμυνά του μακριά από τη μπάλα, αλλά και πάνω σε αυτή, όταν πλείστες όσες φορές χρειάστηκε να μαρκάρει τον χειριστή.
Η κινηση ματ του Σάκοτα
Στο δεύτερο ημίχρονο η ΑΕΚ κατάλαβε ότι απέναντι σε μία τόσο αθλητική ομάδα δε γίνεται να παίζει αργά και στατικά στην επίθεσή της, όπως στο πρώτο μέρος. Η μπάλα κυκλοφόρησε, άλλαξε χέρια, βρέθηκαν φάσεις πάνω στη ροή της κίνησης και οι χειριστές έγιναν πιο aggressive. Με τη άριστη χρήση των φάουλ (ο Χαραλαμπόπουλος παίζει πρώτα με το IQ του και μετά με τα προσόντα του), το μομέντουμ άλλαξε και όταν ήρθε η ώρα, αυτή η γριά αλεπού, ο Ντράγκαν Σάκοτα έκανε την κίνηση που χρειαζόταν. Ο Νάναλι ήταν μία από τις πιο βασικές αιτίες που στο πρώτο μέρος η ΑΕΚ ήταν στατική και άσφαιρη στην επίθεση. Επτά λεπτά πριν το τέλος, ο Σάκοτα κατάλαβε ότι χρειάζεται το ταλέντο του. Τον επανέφερε ακριβώς τη στιγμή που το παιχνίδι φώναζε ότι υπάρχει ανάγκη για την clutchοσύνη όποιου παίκτη τη διαθέτει. Ο Νάναλι είναι ένας από αυτούς. Και δικαιώθηκε πανηγυρικά.
Η Μπανταλόνα, δεν άντεξε. Αλλά, στα επόμενα ένα ή δύο ματς θα είναι απόλυτα προετοιμασμένη. Διότι έχει και χαρακτήρα και ποιότητα. Η σειρά έχει δρόμο ακόμα και το μόνο βέβαιο είναι ότι οι Ισπανοί θα πουλήσουν πολύ ακριβά το τομάρι τους.