Το μαρτύριο του Αρη συνεχίστηκε και στις Σέρρες

Αντί εισαγωγής παραθέτω μια σειρά από αριθμούς που αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα και στην περίπτωση του Αρη λένε και όλη την αλήθεια για το φετινό μαρτύριο της σταγόνας που συνεχίστηκε και μετά την αναμέτρηση με τον Πανσερραϊκό στις Σέρρες όπου ο Άρης δεν κατάφερε δεύτερη φορά στη σεζόν να κερδίσει τον ουραγό της βαθμολογίας.  Ο Αρης μετά απο 25 παιχνίδια πρωταθλήματος έχει πετύχει μόλις 20 γκολ. Παραμένει εδώ και καιρό η ομάδα με τη δεύτερη χειρότερη επίθεση αφού σκοράρει με… αίτηση και παράβολο. Στα έξι τελευταία ματς για την ακρίβεια έχει βάλει μόλις τρία. Εχει να κερδίσει 1,5 μήνα. Από τις 31 του περασμένου Γενάρη και το διπλό στο Αγρίνιο επί του Παναιτωλικού. Εχει μόλις δυο εντός έδρας νίκες. Την άλλη Κυριακή (22/3) έχει μια τελευταία ευκαιρία να τις κάνει τρεις κόντρα στον ΟΦΗ. Έμεινε χωρίς να σκοράρει για 9η φορά φέτος.

Οι 30 βαθμοί μετά απο 25 ματς αποτελούν ιστορικό χαμηλό από το 2018 που επέστρεψε στη Σούπερ Λιγκ. Οπως και οι 12 ισοπαλίες, με διαφορά οι περισσότερες απο κάθε άλλη ομάδα. Αρνητής νίκης αφού σχεδόν τα μισά του ματς έχουν έρθει ισόπαλα. Κανείς από τους επιθετικούς του πλην του Μορόν που έχει τέσσερα δεν έχει βρει δίχτυα. Παρότι δημιουργεί λίγο παραπάνω, δεν το εισπράττει αφού δεν βάζει γκολ. 

Μια από τα ίδια για τον Άρη κόντρα στον Πανσερραϊκό

Κόντρα στον Πανσερραϊκό δεν είδαμε κάτι που δεν έχουμε δει όλη τη σεζόν. Μια απλά υποφερτή εμφάνιση στο πρώτο ημίχρονο απέναντι σε μια ομάδα που επέλεξε συνειδητά να δώσει χώρο και μπάλα στον Αρη. Το τέμπο όμως όπως σχεδόν στην πλειονότητα των φετινών αγώνων του είναι χαρακτηριστικά αργό. Οι αυτοματισμοί άγνωστη λέξη. Ομοίως και το συνδυαστικό παιχνίδι. Το πρόβλημα απέναντι σε κλειστές άμυνες, παραμένει ανίατη ασθένεια. Και όταν με δυσκολία βρίσκει 2-3 φάσεις όπως στα σουτ των Ράτσιτς, Ντουντού και Αλφαρέλα, σκοντάφτει στην παροιμοιώδη αστοχία του. 

Στην επανάληψη ο Πανσερραικός άλλαξε τον τρόπο που αντιμετώπισε το ματς. Ανέβασε τις γραμμές του, πίεσε πιο πολύ και όταν κέρδισε και το αριθμητικό πλεονέκτημα έκανε και φάσεις. Βρήκε τοίχο όμως στον Γιώργο Αθανασιάδη που σε ένα ακόμη παιχνίδι κράτησε την ομάδα του όρθια χαρίζοντάς της τουλάχιστον τον βαθμό της ισοπαλίας. Ακόμη και στην ευκαιρία που είχε ο Αρης στις καθυστερήσεις με το δοκάρι του Γιαννιώτα η τύχη του γύρισε την πλάτη. Τυχαίο; Προφανώς και όχι. Τα έχουμε πει αυτά. Το ποδόσφαιρο στο τέλος της ημέρας σου δίνει αυτό που αξίζεις να πάρεις. 

Αντε και μπήκε...

Ο Αρης ανάλογα με τα αποτελέσματα του Βόλου και του Ατρόμητου σήμερα (15/3) μπορεί υπό προυποθέσεις να κερδίσει την παρουσία του στο 5-8 ακόμη και με ισοπαλία που είναι το αγαπημένο του αποτέλεσμα. Μένει εκτός σε πολύ ακραία σενάρια. Δεν είναι εκεί η ουσία όμως. Ακόμη και να το πετύχει η ομάδα του Μιχάλης Γρηγορίου που είναι και το πιο πιθανό, με την εικόνα της στο γήπεδο, δεν πείθει σχεδόν κανέναν ότι μπορεί να διεκδικήσει την 5η θέση. Βρίσκεται στο -9 από τον Λεβαδειακό το οποίο αν παραμείνει σημαίνει ότι θα μπει με διαφορά πέντε βαθμών στα playoffs. Σοβαρό μειονέκτημα όταν τα ματς είναι μόλις έξι και η αδυναμία στο σκοράρισμα και στις νίκες τόσο μεγάλη. Οι αγωνιστικές παθογένειες ολόκληρης της χρονιάς δεν μπορούν να διορθωθούν ως δια μαγείας από τον Γρηγορίου. Τι να κάνει ο άνθρωπος όταν είναι η δεύτερη φορά που μετά από… χαμηλή εκτέλεση κόρνερ ο αντίπαλος βγάζει αντεπίθεση και κερδίσει αποβολή; Η που ο Μορόν περνάει απαρατήρητος και οι περισσότεροι παίκτες παίζουν πολύ πιο κάτω από τα στάνταρντ τους.  

Να ελπίζει απλά ότι μια νίκη, ίσως αλλάξει λίγο την ψυχολογία. Το ζήτημα είναι να την πετύχει όμως…

ΥΓ: Και μόνο το γεγονός ότι ο Αρης έφτασε να παίζει την παρουσία του στα playoffs στο τελευταίο ματς δείχνει το μέγεθος της φετινής του αποτυχίας. Ισως αυτή να είναι και η τιμωρία του στο φινάλε για ότι - δεν έχει- κάνει σωστά όλη τη σεζόν.