Το διπλό της... χρονιάς είχε τις «υπογραφές» του Κοντούρη, του Ταμπόρδα και του Μπενίτεθ

Ο Κώστας Γουλής γράφει για την τεράστια αξία που είχε για τον Παναθηναϊκό το «αντρικό» διπλό στο clasico, για να πιστέψει πρώτα ο ίδιος στο πρότζεκτ του.
O Ταμπόρδα πανηγυρίζει με τους συμπαίκτες του το γκολ που έδωσε τη σπουδαία νίκη στον Παναθηναϊκό / Πηγή: Intime
O Ταμπόρδα πανηγυρίζει με τους συμπαίκτες του το γκολ που έδωσε τη σπουδαία νίκη στον Παναθηναϊκό / Πηγή: Intime

Τα ντέρμπι «αιωνίων» είναι πάντα... αλλιώς. Σε όποια κατάσταση κι αν εμφανίζεται ο Παναθηναϊκός ή ο Ολυμπιακός, πάντα οι δικές τους μονομαχίες θα είναι... αλλιώς και το clasico στο «Γ. Καραϊσκάκης» το βράδυ της Κυριακής (8/2) επιβεβαίωσε για άλλη μία φορά αυτόν τον μεταξύ τους «άγραφο κανόνα».

Ο Παναθηναϊκός πήγε στο Φάληρο όντας στα... σχοινιά. Απ’ την εντός έδρας ήττα στον πρώτο ημιτελικό της περασμένης Τετάρτης (4/2) με τον ΠΑΟΚ, απ’ τις υπό του μετρίου εμφανίσεις του εδώ και καιρό. Κι απ’ τα όσα «κουβαλάει» απ’ την εκκίνηση (και) της εφετινής σεζόν, αλλά και τα τόσα χρόνια ανομβρίας που βαραίνουν τις πλάτες του.

Πήγε στο Φάληρο με σύνθεση... εκτάκτου ανάγκης στον άξονα, με «βαριά» την ατμόσφαιρα απ’ όσα έχουν προηγηθεί και με όχι και την πλέον... ιδανική ψυχολογία. Και κατάφερε όχι μόνο να ορθώσει ανάστημα απέναντι στον διαχρονικά μεγάλο αντίπαλό του και να βγάλει αντίδραση, αλλά να πάρει ένα διπλό που το είχε ανάγκη όσο τίποτε άλλο, για να μην «κάψει» από τώρα μία σεζόν κι ένα πρότζεκτ, το οποίο άρχισε να «τρέχει» εν... κινήσει, μεσούσης της περιόδου.

Και το έκανε με σχέδιο που περιόρισε σε πολύ μεγάλο βαθμό όλα τα μεγάλα «ατού» των «ερυθρόλευκων», αλλά κι έχοντας πολλούς και διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Πρώτος μεταξύ... ίσων για το «τριφύλλι» ο Σωτήρης Κοντούρης που έκανε ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ παιχνίδι στον άξονα της μεσαίας γραμμής. Στο πρώτο ντέρμπι «αιωνίων» της καριέρας του, όντας μόλις ένα μήνα στον Παναθηναϊκό, ο 20χρονος μεσοαμυντικός έκανε πράγματα και... θαύματα στη μεσαία γραμμή του «τριφυλλιού». Έκοβε, έραβε, σταμάτησε αμέτρητες κάθετες πάσες προς τους επιθετικούς του Ολυμπιακού (ειδικά μία στο πρώτο μέρος προς τον Ελ Κααμπί ήταν για... σεμινάριο), έπαιξε κάθετα βγάζοντας μπροστά όλη την ομάδα, ήταν εκείνος που έδωσε τη συνοχή που έλειπε στα προηγούμενα παιχνίδια για τους «πράσινους». Απίθανα πράγματα απ’ τον «μικρό».

Από κοντά κι ο Βισέντε Ταμπόρδα. Όχι μόνο γιατί δικαίωσε τον Ράφα Μπενίτεθ με την επιλογή του να του δώσει φανέλα βασικού με την τρομερή επιμονή του στη φάση του 7ου λεπτού που σημείωσε το γκολ που έκρινε το clasico, αλλά για τη συνολικότερη παρουσία του στο παιχνίδι.

Τρομερό πάθος, κυνήγι κάθε μπάλας, πίεση ψηλά, ελάχιστα λάθη, σωστή τακτική συμπεριφορά. Το «ζύμωμά» του απ’ τον Ισπανό τεχνικό και το επιτελείο του, δεν είχε να κάνει με... καψόνι, αλλά με το πώς θα τον βελτιώσει συνολικά και θα τον βοηθήσει να καλύψει τις όποιες «αδυναμίες» είχε στο παιχνίδι του. Και το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό ήταν η επιβεβαίωση πως ο Ταμπόρδα και ποιότητα έχει και μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό κομμάτι και «κεφάλαιο» τα επόμενα χρόνια.

Ο Μπενίτεθ άπλωσε τα... πτυχία του

Πάμε τώρα και στον Ράφα Μπενίτεθ, ο οποίος τα είχε... ακούσει το τελευταίο διάστημα για ένα σωρό «παραξενιές» κι επιλογές που ξένιζαν. Αλλά σ’ αυτό το clasico άπλωσε στο... χορτάρι όλα τα ποδοσφαιρικά «πτυχία» του και τα παράσημά του, κάνοντας «ματ» στον Ολυμπιακό. Περιόρισε στο ελάχιστο την επιθετικότητα των Πειραιωτών, απορρόφησε με υπομονή και ηρεμία (και μεγάλο παιχνίδι ΚΑΙ από τον Σιώπη) την πίεση που ασκήθηκε σε δύο διαφορετικά κομμάτια του αγώνα απ’ τον Ολυμπιακό και τον «χτύπησε» στις δικές του αδυναμίες. Ναι, στάθηκαν τυχεροί οι «πράσινοι» στην απίθανη ευκαιρία του Ζέλσον στο 78’ -σε μία φάση που ίσως είναι κι οφσάιντ ο Πορτογάλος, όπως ήταν κι ο Παντελίδης στο γκολ που πέτυχε στις καθυστερήσεις- αλλά το ίδιο τυχερός στάθηκε ο Ολυμπιακός στην αντίστοιχη ευκαιρία του Παντελίδη στο 80’.

Μετέτρεψε σε... όπλο την αδυναμία του

Η αμυντική συνοχή του Παναθηναϊκού στο παραδοσιακά πιο μεγάλο παιχνίδι της χρονιάς ήταν υποδειγματική, με τον Μπενίτεθ να μετατρέπει σε... όπλο την αδυναμία της ομάδας του, η οποία ήταν τρομερά συμπαγής, είχε εντάσεις, σωστές καλύψεις κι αποστάσεις και πάνω απ’ όλα στιγμές αυτοθυσίας. Πρώτη φορά τόσο έντονα φέτος επί χόρτου το όλοι για έναν κι ένας για όλους!

Ένα τεράστιο διπλό για τον Παναθηναϊκό, όχι μόνο ως αποτέλεσμα στην προσπάθειά του για να μπει στην τετράδα των playoffs -όσο κι αν οι νίκες με τον «αιώνιο» αντίπαλο είναι πάντα πολύ πιο ξεχωριστές και «γλυκές»- αλλά διότι του δίνει το «καύσιμο», την ψυχολογία και την πίστη πως με υπομονή μπορεί να φτιάξει κάτι «καλό». Και οι «νέοι» που μπήκαν στο ρόστερ του τον Ιανουάριο του προσφέρουν και έξτρα ποιότητα, αλλά και στοιχεία και χαρακτήρα που δεν είχε μέχρι σήμερα...

Πολύ μεγάλη νίκη για τους «πράσινους» την οποία όλοι δικαιούνται να χαρούν ως το πρωί της Δευτέρας (9/2), διότι ακολουθεί ένα ματς που είναι ακόμη πιο ΜΕΓΑΛΟ για τον Παναθηναϊκό. Ο δεύτερος ημιτελικός της Τετάρτης (11/2, 20:30) με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα, όπου οι «πράσινοι» πρέπει να δείξουν τον ίδιο χαρακτήρα και να πάνε για το... all in, διεκδικώντας την πρόκριση στον τελικό της 25ης Απριλίου.