Το απόλυτο masterclass του Λουίς Ενρίκε - Γιατί διέταξε τον Σαφόνοφ να σημαδεύει την εξέδρα στα άουτ
Ο Λουίς Ενρίκε έκρυβε μια τακτική παγίδα μέσα σε κάτι που έμοιαζε… παράλογο. Αλλά, υπάρχει εξήγηση..
Η πρωταθλήτρια Ευρώπης Παρί Σεν Ζερμέν έχει την ευκαιρία να υπερασπιστεί το στέμμα της! Μετά το απίθανο 5-4 σε βάρος της Μπάγερν Μονάχου η ομάδα του Λουίς Ενρίκε έφυγε από το Μόναχο με ισοπαλία (1-1) και έκλεισε εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό του Champions League για δεύτερη διαδοχική σεζόν. Η γαλλική ομάδα πήρε την πρόκριση με συνολικό σκορ 6-5!
Ο πρώτος αγώνας ήταν πραγματικά ένα ποδοσφαιρικό σόου, με εννέα γκολ, αλλά η ρεβάνς ήταν μια παρτίδα σκακιού στην οποία ο Λουίς Ενρίκε απέδειξε στον Βίνσεντ Κομπανί ότι η μεγάλη σκηνή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου δεν κατακτάται μόνο με ενθουσιασμό και υψηλή πίεση. Η πιο παράξενη λεπτομέρεια του αγώνα, η οποία οδήγησε τους οπαδούς να αναρωτιούνται αν ο τερματοφύλακας της Παρί Σεν Ζερμέν είχε ξεχάσει πώς να παίζει ποδόσφαιρο, ήταν στην πραγματικότητα μια τακτική ιδέα του Ενρίκε.
Σε κάθε άουτ που εκτελούσε από την εστία του, ο Ματβέι Σαφόνοφ έστελνε σκόπιμα την μπάλα απευθείας εκτός αγωνιστικού χώρου. Ωστόσο, αυτές οι ενέργειες δεν ήταν τυχαίες απομακρύνσεις, καθώς η μπάλα κατευθυνόταν πάντα προς την πλευρά όπου αγωνιζόταν ο Μίκαελ Ολίσε. Ο Ρώσος τερματοφύλακας εκτελούσε πιστά τις οδηγίες του προπονητή του, ο οποίος γνώριζε ότι η Μπάγερν βασίζεται σε ροτέισον και υψηλό πρέσινγκ. Με αυτόν τον τρόπο, ο Ισπανός τεχνικός βρήκε μια λύση για να αναγκάζει τη Μπάγερν να εκτελεί πλάγια από τη δεξιά πλευρά, περιορίζοντας ταυτόχρονα το γήπεδο για την Παρί.
Σε αυτόν τον περιορισμένο χώρο, ο Ολίσε εγκλωβιζόταν συνεχώς από δύο ή τρεις αντιπάλους, χωρίς τη δυνατότητα να αναπτύξει την ταχύτητά του. Ο Ενρίκε ουσιαστικά επέτρεπε συνειδητά στη Μπάγερν να έχει την κατοχή σε συγκεκριμένες φάσεις, αλλά της αφαιρούσε χώρο και έναν παίκτη από την ανάπτυξη. Έτσι, το ίδιο το πρέσινγκ της Μπάγερν μετατράπηκε σε αδυναμία, καθώς οι παίκτες της ξόδευαν ενέργεια για να τοποθετηθούν στις στημένες επαναφορές, ενώ η Παρί καθόριζε πλήρως την εξέλιξη του παιχνιδιού.
Ο Βίνσεντ Κομπανί, βασίζεται σε συνεχή κίνηση και εναλλαγή θέσεων στο παιχνίδι του, όμως ο Ενρίκε απάντησε με απόλυτη αυστηρότητα στο μαρκάρισμα και οργανωμένη τακτική πίεσης σε όλο το γήπεδο. Έτσι, η Παρί ουσιαστικά εξουδετέρωσε τη δυνατότητα της Μπάγερν να δημιουργεί αριθμητικά πλεονεκτήματα μέσω των rotations. Η Μπάγερν έμοιαζε με μια ισχυρή μηχανή στην οποία είχε τοποθετηθεί εμπόδιο στους τροχούς. Οι παίκτες έτρεχαν συνεχώς, αλλά συναντούσαν διαρκώς την αδυναμία εύρεσης ελεύθερου χώρου ή παίκτη. Αυτό φάνηκε και μετά την ισοφάριση του Χάρι Κέιν, όταν για δύο λεπτά η Μπάγερν δεν κατάφερε να δημιουργήσει οργανωμένη επίθεση για την ανατροπή.
Η Μπάγερν αγωνίζεται με ψηλή αμυντική γραμμή, κάτι που συνήθως επιτρέπει στους αντιπάλους να εκμεταλλευτούν τον χώρο στην πλάτη της. Ωστόσο, ο Ενρίκε προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, καθώς βασίστηκε σε παίκτες που επιτίθενται στον χώρο «από το πουθενά», την ώρα που η άμυνα είναι προσανατολισμένη στην μπάλα. Έτσι, ο χώρος πίσω από τη γερμανική άμυνα έγινε χώρος για χαφ που έφταναν χωρίς άμεση πίεση. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Χβίτσα Κβαρατσχέλια αποτέλεσε χαρακτηριστικό παράδειγμα, δίνοντας ένα απόλυτο masterclass απέναντι στη Μπάγερν.