Ταμπόρδα: «Οι αλλαγές προπονητών επηρέασαν την προσαρμογή μου στον Παναθηναϊκό»

Ο Αργεντινός μεσοεπιθετικός του Παναθηναϊκού, Βισέντε Ταμπόρδα μίλησε στην Αργεντινή και στη «La Nacion» για την πορεία του στην Ελλάδα. Ο 24χρονος άσος του «τριφυλλιού» αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην προσαρμογή του στους «πράσινους», περιγράφοντας μια δύσκολη αρχή που επηρεάστηκε έντονα από τις συνεχείς αλλαγές στον πάγκο.

Επίσης, στάθηκε στο γεγονός ότι στους πρώτους μήνες της παρουσίας του στην ομάδα συνεργάστηκε με τρεις διαφορετικούς προπονητές, κάτι που, όπως τόνισε, επιβράδυνε την προσαρμογή του. Αναφερόμενος στη ζωή στην Ελλάδα, ο Ταμπόρδα σημείωσε πως η εμπειρία της μετανάστευσης δεν του ήταν άγνωστη, ενώ στάθηκε στη βοήθεια που του προσέφερε η γνώση της αγγλικής γλώσσας στην καθημερινότητά του. 

Aναλυτικά όσα είπε:

Για τον πρώτο καιρό στον Παναθηναϊκό: «Όταν έφτασα, υπήρχε άλλος αθλητικός διευθυντής και άλλος προπονητής. Απολύθηκε μετά τους πρώτους αγώνες και ήρθαν άλλοι δύο προπονητές μέχρι να έρθει ο Ράφα Μπενίτεθ. Στους πρώτους τρεις μήνες είχα τρεις προπονητές και αυτό, για κάποιον που έρχεται από μια τόσο μεγάλη αλλαγή, επιβραδύνει λίγο τη διαδικασία προσαρμογής. Όταν ήρθε ο Ράφα Μπενίτεθ, δεν έπαιζα πολύ ούτε τότε. Είχε άλλες προτιμήσεις. Ήξερα ότι η θέση μου ήταν στις προπονήσεις, ότι ήταν ο μόνος τρόπος να δείξω στον προπονητή ότι άξιζα να είμαι εκεί».

Για το πότε άλλαξαν τα πράγματα γι’ αυτόν: «Μετά ήρθε το ματς με τη Ρόμα, όπου ξεκίνησα βασικός για πρώτη φορά το 2026. Σκόραρα, έπαιξα καλά μετά από πολύ καιρό και από τότε τα πράγματα άρχισαν να μπαίνουν στη θέση τους. Σήμερα μπορώ να πω ότι με εκτιμούν πολύ περισσότερο στην ομάδα μου. Το ποδόσφαιρο είναι απρόβλεπτο και μία φάση μπορεί να αλλάξει την καριέρα σου. Το γκολ απέναντι στη Ρόμα άλλαξε την καριέρα μου».

Για τη μετακόμιση και τη ζωή στην Ελλάδα: «Στο μυαλό μου, πάντα ήξερα ότι το εξωτερικό ήταν μια πιθανότητα και ένα από τα όνειρά μου. Είχα το αίσθημα του ξεριζωμού από τότε που έφυγα από το Γουαλεγουάι για το Μπουένος Άιρες στα 11. Ήξερα πώς είναι αυτό το συναίσθημα και αυτό με βοήθησε πολύ. Ζω σε ένα διαμέρισμα, πηγαίνω στην προπόνηση, επιστρέφω σπίτι, παίρνω έναν υπνάκο. Έχω τον φυσικοθεραπευτή μου, έναν προπονητή. δώ είναι πιο φυσιολογικό να μην προπονείσαι σε καθεστώς απομόνωσης, οι άνθρωποι είναι πιο συνηθισμένοι στο να κοιμούνται καλά και να τρώνε καλά. Στην Αργεντινή αυτό δεν είναι τόσο συνηθισμένο. Έμαθα αγγλικά από μικρός και τα εξάσκησα την προηγούμενη χρονιά στην Πλατένσε. Αυτό με βοήθησε πολύ. Μπορώ να επικοινωνώ καλά».

Για το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα: «Το ποδόσφαιρο είναι πολύ πιο γρήγορο, τα γήπεδα είναι καλύτερα, ο έλεγχος της μπάλας είναι διαφορετικός. Έχει να κάνει με το τάιμινγκ, την ταχύτητα στη λήψη αποφάσεων και όσα μαθαίνεις. Δεν ξέρω αν άλλαξα το στυλ παιχνιδιού μου, αλλά μάλλον προσαρμόστηκα σε κάποια πράγματα. Σήμερα το ποδόσφαιρο είναι πιο δυναμικό: όλοι επιτίθενται και όλοι αμύνονται».

Για την πορεία στην Ευρώπη: «Το συνολικό αποτέλεσμα ήταν πολύ θετικό. Κάναμε μερικά πολύ καλά παιχνίδια και φτάσαμε σε ένα σημαντικό σημείο για μια ελληνική ομάδα. Ήταν ένας καλός τρόπος να μετρήσεις πού βρίσκεσαι στην Ευρώπη. Είναι διαφορετικό, γιατί είμαι οπαδός της Μπόκα και το ένιωθα διαφορετικά σε σχέση με το Λιμπερταδόρες. Είναι μια διοργάνωση που ο κόσμος περιμένει και που σου δείχνει πού βρίσκεσαι».

Για τους πολλούς Αργεντίνους στην Ελλάδα: «Κατάλαβα το βάρος του συλλόγου από το αεροδρόμιο μόλις έφτασα. Τους αρέσουν πολύ οι Αργεντινοί εδώ. Ο πατέρας του Βερόν ήταν εδώ, όπως και ο Χουάν Χοσέ Μπορέλι, ο Έκι Γκονσάλες, που έπαιζε στη θέση μου, και πολλοί με συγκρίνουν μαζί τους. Προφανώς, αναγνωρίζοντας τις διαφορές, είναι ένα έξτρα κίνητρο να δείξω ότι οι Αργεντινοί μπορούν να συνεχίσουν να παίζουν καλά με αυτή τη φανέλα».

Για την πίεση στον Παναθηναϊκό: «Είναι παρόμοια με τη Μπόκα όσον αφορά την πίεση. Ίσως στην Μπόκα καταλάβαινα καλύτερα τα πάντα λόγω της γλώσσας, αλλά εδώ το βλέπεις στον δρόμο: υπάρχουν φίλαθλοι παντού. Με σταματούν όπως στο Μπουένος Άιρες, είναι απίστευτο».

Για την Μπόκα Τζούνιορς: «Σημαίνει τόσα πολλά. Μεγάλωσα εκεί, είναι η ομάδα μου. Πάντα κοιτάζω αν κερδίζουν ή χάνουν. Για τη Μπόκα, το παν είναι η νίκη: αν κερδίζουν, η εβδομάδα κυλά πολύ καλύτερα. Θα ήθελα πολύ να έχω μια δεύτερη θητεία στη Μπόκα και να παίξω πολύ περισσότερα παιχνίδια».