Σταρ μιας άλλης εποχής
Ο κόσμος έχει την τάση να βιάζεται. Το κακό, βέβαια, είναι πως η μανία έχει περάσει και στους συλλόγους. Ο Χβίτσα Κβαρατσχέλια, πάντως, μοιάζει να έχει πάρει ήδη ένα βραβείο, πολύ σπάνιο.
Άλλαξαν πολλά από εκείνο τον Μάρτιο του 2021 που μας «συστήθηκε» στο Ελλάδα-Γεωργία στην Τούμπα, αλλά ένα παρέμεινε αναλλοίωτο: το πόσο απολαυστικό είναι να τον παρακολουθείς.
Χρήζει ανάλυσης το πώς έχει καταφέρει φέτος, να έχει περισσότερα γκολ και ασίστ στο Champions League απ' ό,τι στο σαφώς χαμηλότερο επίπεδο της Ligue 1: στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση έχει 10 γκολ και 6 ασίστ σε 15 ματς, ενώ στο πρωτάθλημα της Γαλλίας 7 και 4, αντίστοιχα, σε 25 αγώνες.
Όταν μπορείς και τα κάνεις στη «μεγάλη σκηνή», τι σημασία έχει, άραγε; Μήπως δεν κατακτήσει το πρωτάθλημα η Παρί Σεν Ζερμέν; Από το 2013, δηλαδή εδώ και 13 χρόνια, δυο φορές της ξέφυγε. Ο στόχος του πηγαίνοντας στην «Πόλη του φωτός» και ο ρόλος του στο μυαλό του Λουίς Ενρίκε, ήταν άλλος. Πέρυσι επετεύχθη και βλέποντας κομβικά κομμάτια του παζλ, όπως ο Χβίτσα Κβαρατσχέλια, σε τέτοια κατάσταση, γιατί να μην τον πετύχει και φέτος;
Ειδικά στη φάση των νοκ-άουτ, εκεί που η μπάλα ξεκινά να «καίει», ο 25χρονος Γεωργιανός έχει σκοράρει επτά φορές και έχει μοιράσει τρεις ασίστ. Το έτερο φαβορί για το Champions League, η Μπάγερν Μονάχου, σίγουρα μετάνιωσε που μερικά χρόνια πίσω, ενώ τον είχε μέσα στο προπονητικό της κέντρο για μέρες δοκιμάζοντάς τον, δεν τον έκανε δικό της. Πώς θα είχαν εξελιχθεί τα πράγματα, κανείς δεν ξέρει. Είναι ξεκάθαρο, όμως, πως ο Κβαρατσχέλια, όσα περνούσαν από το χέρι του τουλάχιστον, δεν τα άφησε στην τύχη.
Αυτό που λείπει
Οι σωστές επιλογές και κάποιες συγκυρίες,, όπως αυτή με την Μπάγερν, τον έχουν τοποθετήσει στο σημείο που βρίσκεται σήμερα. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος πάντα. Από τη Γεωργία πήγε στην κοντινή -ποδοσφαιρικά και γεωγραφικά- Ρωσία. Ακολούθησε η Νάπολι, δηλαδή μια ομάδα «τόσο-όσο», που ναι μεν παίζει σε ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα, αλλά δεν απαιτεί κάθε χρόνο τον τίτλο και κυρίως, έχει μεγάλη παράδοση στο να δένεται και να «ανεβάζει» τους μπαλαδόρους. Ειδικά, όταν της φέρνουν και πρωτάθλημα. Η επιλογή της Παρί Σεν Ζερμέν θα αρκούσε για να «γκρεμίσει» τη δημοφιλία του. Τουλάχιστον για τους old school λάτρεις του ποδοσφαίρου, μεταξύ των οποίων σχεδόν κανείς δεν γουστάρει αυτούς που επιλέγουν τους Γάλλους για την καριέρα τους.
Ο Χβίτσα Κβαρατσχέλια μοιάζει σαν την εξαίρεση της εξαίρεσης. Έχει όλα τα στοιχεία: είναι αρτίστας, αλλά και «σκυλί του πολέμου», όταν χρειάζεται να αμυνθεί. Είναι το προφίλ που λατρεύει ο Λουίς Ενρίκε και αναζητούσε. Γι' αυτό τον επέλεξε και γι' αυτό ο Κβαρατσχέλια είπε το «ναι». Μα πάνω απ' όλα, είναι «αντί-εμπορικός».
Το star quality στην περίπτωσή του, δεν προκύπτει από το life style ή την εμφάνισή του. Πηγάζει μόνο από το γήπεδο. Κάτι πολύ σπάνιο εδώ και χρόνια. Καλώς ή κακώς παίζει πολύ μεγάλο ρόλο το πώς διαχειρίζεται κανείς την εικόνα του και ο συγκεκριμένος, «κερδίζει» γιατί μοιάζει πιο γήινος από τους υπόλοιπους σταρ, με τις επιλογές του να προσφέρει έμπρακτα στις ομάδες από τις οποίες ξεκίνησε, αλλά και να περνάει σημαντικό χρόνο με την οικογένειά του.
Κεφάλαιο «Χρυσή Μπάλα»
Ήδη, πριν από τον τελικό του Champions League και την πιθανή έκβασή του υπέρ των Παριζιάνων, η συζήτηση για τη «Χρυσή Μπάλα» έχει ξεκινήσει.
«Αν δεν την αξίζει ο Κβαρατσχέλια, τότε ποιος;» έγραψε πάνω από ένας στο Twitter. Η σεζόν είναι ιδιαίτερη. Μην ξεχνάμε πως σε έναν μήνα θα ξεκινά το Παγκόσμιο Κύπελλο και στο φινάλε του, ανάλογα με τον νικητή, θα έχουμε νέους υποψήφιους.
Ο κόσμος έχει την τάση να βιάζεται. Το κακό, βέβαια, είναι πως η μανία για το συγκεκριμένο βραβείο έχει περάσει και στους συλλόγους πια. Ο Κβαρατσχέλια, πάντως, μοιάζει να έχει πάρει ήδη ένα, πολύ πιο σπάνιο ως «σταρ μιας άλλης εποχής». Και αν αναλογιστεί πως συνεχίζει να το υποστηρίζει, ως παίκτης της Παρί Σεν Ζερμέν, αντιλαμβάνεται κανείς τον βαθμό δυσκολίας.
