Σενιόρ Ράφα, όχι άλλο... κάρβουνο με αυτόν τον Παναθηναϊκό, δείτε το «κάζο» που πλησιάζει
Αν είσαι Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται (σχεδόν ποτέ) να κάνεις... τεστ κοπώσεως, διότι στο προσφέρει η ίδια η ομάδα σου με την εικόνα της μέσα στο γήπεδο. Αν τελειώσει το ματς και είσαι «ΟΚ», είναι σαφές πως δεν χρειάζεται να δεις καρδιολόγο. Σίγουρα θα χρειαστείς, ωστόσο, μία βόλτα απ’ τον... ψυχολόγο σου, με αυτά που συνεχίζει να (σου) παρουσιάζει (και) ο εφετινός Παναθηναϊκός, δοκιμάζοντας τις αντοχές του κόσμου του ολοένα και πιο έντονα...
Τρεις μέρες μετά τον αποκλεισμό απ’ τον ΠΑΟΚ στα ημιτελικά του Κυπέλλου, το «τριφύλλι» είχε μπροστά του το πρώτο απ’ τα (θεωρητικά) «βατά» 7 ματς που μένουν ως το φινάλε της regular season για να κάνει τις νίκες που χρειάζεται και να μπορέσει να μπει στη «ζώνη» της πρώτης τετράδας και στα playoffs.
Έχοντας απέναντί του μία ομάδα η οποία δίνει τη δική της «μάχη» για να παραμείνει στην Stoiximan Super League και χρησιμοποιεί 99 στις 100 φορές έναν φορ, ο Ράφα Μπενίτεθ επέλεξε να παίξει ξανά με τρεις στόπερ (!) και τους Άνταμ Τσέριν και Τάσο Μπακασέτα στη μεσαία γραμμή. Με την ΑΕΛ... Που 8 βράδια πριν είχε δεχθεί 4 γκολ στην έδρα της απ’ τον Παναιτωλικό. Με αυτή την ΑΕΛ... Τρεις στόπερ και δύο κεντρικούς χαφ με αργά πόδια απέναντι σε τρεις των «βυσσινί» που έτρεχαν για πέντε.
Μηδέν δημιουργία ΞΑΝΑ, μηδέν συνεργασίες στο επιθετικό τρίτο, μία μόνιμα μπερδεμένη εικόνα και ένα πρώτο ημίχρονο χωρίς τελική. Μηδενική «παρέμβαση» πριν την έναρξη του δευτέρου μέρους απ’ τον Ράφα Μπενίτεθ, λες και ήταν ικανοποιημένος μ’ αυτό που είχε δει στο γήπεδο νωρίτερα.
Θα βρεις τρόπο να «φας» το γκολ
Εκκίνηση δευτέρου ημιχρόνου κι επειδή... Παναθηναϊκός είσαι, θα βρεις τρόπο να «φας» γκολ κι απ’ την ΑΕΛ που δεν είχε καμία διάθεση να επιτεθεί επί 45 λεπτά. Τρεις εναλλαγές της μπάλας έξω απ’ την περιοχή των «βυσσινί» σε φάση που πίεζε για γκολ ο Παναθηναϊκός, μπαλιά «διαβήτης» του Σίστο προς τον Τούπτα και... τρεχάτε ποδαράκια μου. Ο Τουμπά κι ο Ερνάντεθ δεν μπορούσαν να τον φτάσουν ποτέ στο σπριντ, ο Σλοβάκος έκανε το τέλειο πλασέ και... 0-1, με τη Λεωφόρο να αρχίζει να ξεσπάει ακόμη πιο έντονα γι’ αυτή τη θλιβερότητα που ζούσε ξανά απ’ τον Παναθηναϊκό.
Η είσοδος του Πάντοβιτς και το 4-4-1-1 έκανε λίγο πιο ορθολογική την εικόνα του Παναθηναϊκού που άρχισε να βρίσκει περισσότερους χώρους και συνεργασίες και στη μία και μοναδική φάση που κυκλοφόρησε σωστά την μπάλα ισοφάρισε με τον Μπακασέτα στο 67’. Αλλά από εκεί και πέρα και πάλι... μηδέν οξέα απ’ τους «πράσινους».
Μία φλύαρη κατοχή μπάλας, κάθε προσπάθεια πνιγμένη στο άγχος και στη διστακτικότητα του λάθους, μην τυχόν και ξανάβγαινε σε καμιά φάση η ΑΕΛ στο... ξέφωτο κι άλλη μία οδυνηρή απώλεια (δύο) βαθμών στη Λεωφόρο από μία ομάδα που αδυνατεί να κάνει τρίτη σερί νίκη στο πρωτάθλημα και συνεχίζει να κάνει «δώρα» σ’ όλο τον κόσμο, αντί να μειώνει την απόστασή της απ’ την τετράδα.
Ο Ράφα που συνεχίζει να μην «νιώθει»
Και με έναν προπονητή, ο οποίος συνεχίζει να πειραματίζεται με την ομάδα του και να μην «ΝΙΩΘΕΙ» πως πλησιάζει ολοένα και περισσότερο -αγώνα με τον αγώνα- ένα τεράστιο «ΚΑΖΟ». Διότι αυτό θα «γράψει» το φινάλε της regular season, εάν βρει τον Παναθηναϊκό «βυθισμένο» στην 5η θέση και στις μόνιμες... δοκιμές του Ράφα Μπενίτεθ, ο οποίος έπειτα από 3,5 μήνες στον «πράσινο» πάγκο εξακολουθεί να μην έχει προσφέρει ένα ψήγμα βελτίωσης σ’ αυτόν τον Παναθηναϊκό.
Και πλέον στερεύουν και οι όποιες «δικαιολογίες» για το ρόστερ που άλλαζε εν... κινήσει, για τις πολλές και μεγάλες απουσίες από αγώνα σε αγώνα, για το τι μπορεί να αλλάξει ο ίδιος μέσα στην ομάδα.
Η «υποθήκευση» και της επόμενης σεζόν
Κάπου εδώ το μόνο που βγαίνει αντικρίζοντας αυτό το θέαμα είναι ένα μεγάλο «...όχι άλλο κάρβουνο σενιόρ Ράφα». Το έχω ξαναγράψει και σε άλλα σημειώματα προ εβδομάδων. Το «...δεν έχουμε απαίτηση να νικήσουμε στον πρώτο χρόνο» που ο ίδιος ανέφερε σε εκείνη τη συνέντευξή του στην La Repubblica στις 2 Ιανουαρίου, πως του μετέφεραν οι επικεφαλείς της ομάδας (ο Φράνκο Μπαλντίνι όπως αναφέρουν οι πληροφορίες), δεν έχει «μεταφραστεί» καθόλου καλά κι απ’ τον ίδιο κι απ’ όλο τον οργανισμό.
Ο χρόνος και τα περιθώρια τελειώνουν για τον Παναθηναϊκό και μαζί τους τελειώνει και η υπομονή. Και θα πρέπει να γίνει αντιληπτό κι απ’ τον Μπενίτεθ κι από όλους πως το πρότζεκτ της «επόμενης ημέρας» για να το δούμε στην πράξη, θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να... υπάρχει «επόμενη μέρα».
Και μ’ αυτή την εικόνα, το πιο πιθανό είναι πως θα «καεί» πριν βγει καλά-καλά απ’ το συρτάρι, υποθηκεύοντας ποικιλοτρόπως ΚΑΙ την επόμενη χρονιά...
