Που να παίξει και πλήρης...
Το παιχνίδι με την Μύκονο από την πρώτη στιγμή ήταν απαιτητικό και δύσκολο για την ΑΕΚ. Κάτι τα προβλήματα που είχε να διαχειριστεί ο Σάκοτα, κάτι η φόρμα των νεοφώτιστων, με αποκορύφωμα τη νίκη κόντρα στον ΠΑΟΚ μία εβδομάδα νωρίτερα, ανέβασαν κατακόρυφα τον βαθμό δυσκολίας του αγώνα, σε μια περίοδο must win αγώνων για την Ένωση.
Όπως στην Πάτρα, όμως, έτσι και τώρα η νοοτροπία και η προσέγγιση της Ένωσης ήταν στη σωστή κατεύθυνση. Από τα πρώτα λεπτά οι κιτρινόμαυροι πήραν τα ηνία του αγώνα, με την άμυνά τους να κάνει τα πάντα δύσκολα στους παίκτες του Ζιάγκου. Αυτός ήταν ο τρόπος εξ αρχής και το γεγονός πως η ΑΕΚ μπήκε με το... μαχαίρι στα δόντια στην αναμέτρηση έλεγε πολλά για το πόσο καλά προετοιμασμένοι ήταν άπαντες στο πνευματικό κομμάτι.
Η ΑΕΚ γύρισε καλά τη μπάλα και στα πρώτα 15 λεπτά του πρώτου μέρους κυριάρχησε. Είχε τον ρυθμό με το μέρος της, έβρισκε εύκολα καλάθια, δημιουργούσε φθορά στους φιλοξενούμενους. Η εικόνα του αγώνα στο δεύτερο δεκάλεπτο άλλαξε μόλις ο Ζιάγκος άνοιξε το ροτέισιον και έβαλε στο παρκέ Γερομιχαλό, Μπιλλή. Η ΑΕΚ αποδιοργανώθηκε, οι φιλοξενούμενοι ένιωσαν άνετα από την περιφέρεια και πήγαν στο ημίχρονο σε απόσταση βολής.
Μάλιστα στο ξεκίνημα του δευτέρου η εικόνα ήταν ανάλογη με αυτή του τελευταίου 5λεπτου του πρώτου μέρους. Η ΑΕΚ δεν έβρισκε λύσεις, έκανε λάθη, τα οποία εκμεταλλεύτηκε η Μύκονος για δικό της +5 (44-49).
Και από εκεί και μετά αρχίζει η κατηφόρα...
Για 17 λεπτά στο δεύτερο μέρος η ΑΕΚ κυριάρχησε. Σε κάθε τομέα. Ανέβασε και πάλι την ένταση και την ενέργεια στην άμυνα και από εκεί πήρε τα ηνία του αγώνα. Το 44-49 του 22' έγινε 90-65 στο φινάλε του αγώνα με την Ένωση να δέχεται μόλις 16 πόντους σε 17 αγωνιστικά λεπτά. Παράσημο και ένας αριθμός που δείχνει πολλά για την εικόνα της ομάδας του Σάκοτα.
Αμυντικά η ΑΕΚ πήρε άριστα, διότι έβγαλε εντελώς εκτός ρυθμού τα τρία «πολυβόλα» της Μυκόνου. Ρέι, Κάναντι και Άμπλμπι είχαν ,μαζί 5/27 σουτ. Ειδικά όσον αφορά Ρέι και Άπλμπι, η ΑΕΚ... σκέπασε το καλάθι και δεν μπόρεσαν σε κανένα σημείο του αγώνα να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Credits εδώ αξίζουν στον Δημήτρη Φλιώνη, που ουσιαστικά «εξαφάνισε» τον Άπλμπι από το παρκέ με 0/7 σουτ σε 22 λεπτά στον αγώνα.
Την ίδια ώρα στην επίθεση τα πράγματα κυλούσαν καλύτερα διότι ο Μπάρτλεϊ έγινε πιο aggressive και πήρε προσπάθειες, ο Αρμς έγινε άλλος παίκτης από το 25 και μετά (γύρισε τον διακόπτη), ενώ και ο Κουζμίνσκας έδωσε πάρα πολλές λύσεις από την περιφέρεια. Κάτι που έλειψε από την ΑΕΚ στα προηγούμενα παιχνίδια.
Η αρχή του παιχνιδιού της ομάδας όμως ήταν ο ΡαϊΚουάν Γκρέι. Ο Αμερικανός είναι σε τρομερή κατάσταση, λειτουργεί ως ηγέτης στο παρκέ και κάθε φορά που έπαιρνε τη μπάλα έδινε την αίσθηση πως ήξερε τι έπρεπε να κάνει για να δώσει λύσεις στην ομάδα του. Η δική του ενέργεια και νοοτροπία συμπαρέσυραν όλη την ομάδα, με την ΑΕΚ να μετατρέπει ένα παιχνίδι ύπουλο και γεμάτο παγίδες σε μονόλογο.
Κι όλα αυτά με σημαντικές απουσίες. Ο Κατσίβελης, που είναι ίσως ο πιο κομβικός παίκτης του ρόστερ, ήταν εκτός, όπως και ο Νάναλι, όπως και ο σέντερ που δεν έχει αποκτηθεί ακόμα (τελειώνει το θέμα προσεχώς). Παρά τις σημαντικές απουσίες η ΑΕΚ έδειξε πολλές δυνατότητες και άφησε υποσχέσεις πως όταν θα είναι πλήρης, η εικόνα της θα είναι ακόμα καλύτερη.
Όταν φτάνεις στο σημείο να κερδίζεις μια ομάδα σκληροτράχηλη σαν την Μύκονο με 25 πόντους διαφορά, τότε αυτό αναμφίβολα είναι ένα μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση για το τι είσαι ικανός να κάνεις φέτος. Και μπορεί πολλοί να υποτιμούν την ΑΕΚ φέτος και να την αφήνουν σταθερά στο περιθώριο, όμως τα αποτελέσματά της δίνουν τις απαντήσεις τους.
Και η φετινή ΑΕΚ έχει τον τρόπο να τιμωρεί όσους δεν την σέβονται πάνω στο παρκέ...