Ο ΠΑΟΚ κράτησε μια ελπίδα και θα την κυνηγήσει ως το τέλος

Στην… μετά-εκτός έδρας γκολ εποχή, ο ΠΑΟΚ βρήκε από κάπου να πιαστεί. Δε χάθηκε, δε βυθίστηκε, δεν κυνηγάει χίμαιρες. Έκανε ενδιαφέρουσα τη ρεβάνς, κράτησε μια ελπίδα και θα την διεκδικήσει μέχρι τέλους. Ένα… doable ποδοσφαιρικό θαύμα.

Ο Δικέφαλος δε λύγισε απέναντι σε έναν σαφώς ανώτερο ποιοτικά αντίπαλο. Δεν απογοητεύτηκε από το 0-2 του ημιχρόνου. Κοίταξε στα μάτια την Θέλτα, έβγαλε όσες πηγές ενέργειας του είχαν απομείνει και κράτησε ζωντανό το όνειρο.

Με μια αρχική ενδεκάδα που αναγκαστικά και αναπόφευκτα δεν ήταν δουλεμένη, τόσο σε διάταξη όσο και σε πρόσωπα, οι «ασπρόμαυροι» προσπάθησαν από το ξεκίνημα του αγώνα της Τούμπας για το μη χείρον. Έστω και χωρίς την κατάλληλη συνοχή, προσπάθησαν και κράτησαν την μπάλα στα πόδια τους θέλοντας να στερήσουν τις προϋποθέσεις των Ισπανών να δημιουργήσουν.

Η αλήθεια είναι ότι έδειχναν να το καταφέρνουν, πέρα από τη διπλή επέμβαση του Τσιφτσή στο 13’, δεν απειλήθηκαν ουσιαστικά. Δυο φάσεις και δυο γκολ όμως μέχρι τη λήξη του ημιχρόνου τούς έκοψαν τα πόδια. Εκεί όπου απλά αναδείχθηκε η ποιότητα της ομάδας του Βίγκο που «διάβασε» τα κενά και ήταν αποτελεσματική στα τελειώματά της. Δεν άξιζε το 0-2 ο ΠΑΟΚ, αλλά δεν μπορούσε να κάνει κι αλλιώς.

Το δεύτερο ημίχρονο ήταν ένα κυνήγι στο δικαίωμα της ελπίδας. Ένα γκολ που θα έδινε χρώμα στην αναμέτρηση, ζωντάνια στην υπόθεση-πρόκριση. Οι Ισπανοί περιορίστηκαν σε διαχείριση του υπέρ τους σκορ, έδωσαν μέτρα στον αντίπαλο, και ειδικά μετά τις αλλαγές του Λουτσέσκου, ο ΠΑΟΚ επιχείρησε να τα εκμεταλλευτεί.

Με την είσοδο του Μιχαηλίδη σε μια επιλογή δημιουργίας από τις πίσω ζώνες, με την είσοδο του Χατσίδη που μετέφερε τον Ζαφείρη στον ορθολογισμό των χαφ και τον Τάισον σε πιο ελεύθερο ρόλο.

Οι γηπεδούχοι έπαιξαν τα ρέστα τους προκειμένου να μην πάνε για τουρισμό στο Βίγκο. Το κατάφεραν με ένα υπέροχο γκολ του Γερεμέγεφ, ίσως θα μπορούσαν και κάτι ακόμα.

Το 1-2 φαντάζει δίκαιο, δε φαντάζει όμως καθοριστικό. Ο επαναληπτικός σε μια βδομάδα, σίγουρα δε θα είναι τυπική διαδικασία...