Ο Παναθηναϊκός παρέδωσε μαθήματα ψυχής ως την πρόκριση κι «έδειξε» στο Πλζεν το μέλλον του

Ο «χαρακτήρας» ενός ανδρός ή μίας ομάδας δεν φαίνεται στα εύκολα, στα απλά, στα τετριμμένα και στις ρουτίνες. «Φαίνεται» στα ζόρια, εκεί όπου η μπάλα «καίει», εκεί όπου όλα μοιάζουν και είναι εναντίον σου, σαν να συνωμότησε όλο το σύμπαν για να σε «τσακίσει» και να σε «λυγίσει». Αυτή ακριβώς την πολυποίκιλη συνθήκη που συνάντησε ο Παναθηναϊκός το βράδυ της Πέμπτης (26/2) σε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ρεβάνς με τη Βικτόρια Πλζεν στην «Doosan Arena», όμως στο τέλος της ημέρας όχι μόνο δεν... μάσησε, αλλά επέστρεψε στην Αθήνα θριαμβευτής και με την πρόκριση στους «16» του Europa League στις αποσκευές του για πρώτη φορά έπειτα από 16 χρόνια.

Σε μια βραδιά απ’ αυτές που «γεννούν» νέους οπαδούς και κάνουν τους «old school» Παναθηναϊκούς να χαίρονται σαν μικρά παιδιά, απόλυτα συγκινημένοι για το αλύγιστο πνεύμα που έδειξε το «τριφύλλι» κόντρα σε Θεούς και Δαίμονες, διαιτητές και VAR κι ότι άλλο μπήκε στο δρόμο του. Μέχρι να επιβάλλουν το δικό τους νόμο στη διαδικασία των πέναλτι ο Αλμπάν Λαφόν με την πρώτη επέμβαση και κατά σειρά οι εύστοχοι «πράσινοι» εκτελεστές Φακούντο Πελίστρι, Φίλιπ Τζούριτσιτς, Κάρολ Σφιντέρσκι και Μίλος Πάντοβιτς.

Λένε οι παλιοί πως «...η μοναδική χαμένη μάχη είναι αυτή που δεν έδωσες ποτέ» και στο Πλζεν ο Παναθηναϊκός δεν λιγοψύχησε ούτε λεπτό! Πήγε με μισή... ντουζίνα απουσίες κομβικών παικτών -και τελευταίο «πλήγμα» το οστικό οίδημα του Πάλμερ-Μπράουν- συνάντησε μία ασύλληπτα «ύπουλη» διαιτησία απ’ τον Λιθουανό ρέφερι Ντονάτας Ρούμσας (σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι... σύμπτωση με τον συγκεκριμένο μετά τα όσα έκανε τον Ιούλιο στη Γλασκώβη) και τον Ολλανδό VAR, Χίγκλερ. Δεν πήρε καθαρό πέναλτι στο 73’ πάνω στον Τεττέη, έμεινε με δέκα παίκτες στο 105’ σε μια αποβολή του Ερνάντεθ που δεν ισχύει το παραμικρό κριτήριο τελευταίου παίκτη, όταν στο ίδιο ύψος και σε απόσταση λιγότερη των 5 μέτρων υπήρχε άλλος παίκτης του Παναθηναϊκού, αλλά και πάλι δεν... κώλωσε. Συνέχισε να «πολεμάει» και να κυνηγάει την πρόκριση και στα 120’, έχοντας εκείνος την πιο μεγάλη ευκαιρία στην παράταση με το χαμένο τετ-α-τετ του Πελίστρι στο 115’.

Ο Μπενίτεθ πήγε να το πάρει πριν τα πέναλτι

Ο δε Ράφα Μπενίτεθ δικαιώθηκε πλήρως για όλο το πλάνο του και την προσέγγισή του πάνω στο ματς που περιόρισε όλα τα ατού της Πλζεν- και δεν «μάσησε» να βγάλει μέσα και δεύτερο επιθετικό στο φινάλε για να πάρει το ματς πριν φτάσει στα πέναλτι. Όπως ακριβώς το είπε κι ο απίθανος Γιώργος Κάτρης λίγο μετά την πρόκριση μιλώντας στο Athletiko και την εκπομπή «Athletiko by Night»: «Σήμερα δεν είχε κανένας αμφιβολία ότι δεν θα περάσουμε και γι' αυτό τα καταφέραμε...».

Και στα πέναλτι, απλώς αποδόθηκε ποδοσφαιρική δικαιοσύνη κι ο Παναθηναϊκός πήρε στο γήπεδο, αυτό που άξιζε μέσα κι από τα δύο παιχνίδια με τους Τσέχους και τίποτε λιγότερο απ’ αυτό.

Πήρε την πρόκριση, διότι είχε παίκτες «πολεμιστές», που παρέδωσαν μαθήματα ψυχής. Έναν Ανδρέα Τεττέη που συνεχίζει να κάνει... παπάδες και να τραβάει πάνω του τα «φώτα» όλης της Ευρώπης, ραγίζοντας καρδιές με τις καταπληκτικές δηλώσεις που έκανε μετά το ματς, για το που είχε υποσχεθεί πως θα αφιέρωνε αυτό το γκολ.

Είχε επίσης, έναν καταπληκτικό πιτσιρικά στην άμυνα, τον Γιώργο Κάτρη που έπαιζε με μυαλό και ωριμότητα «μπαρουτοκαπνισμένου» στόπερ του Καμπιονάτο κι έκανε την επέμβαση του... αγώνα στο 65’ πάνω στον Βιζίνσκι, λίγο μετά το 1-1.

Είχε έναν ασύλληπτο Ρενάτο Σάντσες, ο οποίος παρέδωσε... ιδιαίτερα στο πως παίζεται η θέση στον άξονα της μεσαίας γραμμής, με τρομερή κλάση, ποιότητα, επαφές, ανακτήσεις μπάλας, winner συμπεριφορά, σαν να μην... βλέπει κανέναν.

Το μεγαλύτερο κέρδος μαζί με την πρόκριση

Όλη η ομάδα έδωσε όλο της το «είναι» για να πάρει την πρόκριση, πεισμωμένη κι ενωμένη σε απίστευτο βαθμό, όσο τα πράγματα ζόριζαν. Το περίφημο «...ένας για όλους κι όλοι για έναν» για το οποίο γράφαμε πριν το ματς κι αποθεώθηκε ως ιδέα και νοοτροπία απ’ όλους τους «πράσινους» στο χορτάρι της «Doosan Arena».

Κι αυτό αν θέλετε, πέρα απ’ την τεράστιας αξίας και σημασίας πρόκριση που οδηγεί τον Παναθηναϊκό στους «16» του Europa League και τον κάνει να ονειρεύεται για ακόμη περισσότερα, ήταν και το μεγαλύτερο «κέρδος» απ’ αυτή την σπουδαία βραδιά:

Το γεγονός δηλαδή πως ο Παναθηναϊκός «έδειξε» μέσα από ένα τόσο κομβικής σημασίας παιχνίδι το «μέλλον» του. Το πνεύμα, τη νοοτροπία και την συμπεριφορά που πρέπει να έχει ένα κλαμπ του δικού του μεγέθους για να προσπαθήσει να «χτίσει» με τα νέα «παιδιά» του κάτι πολύ δυνατό που θα τον ξανακάνει διεκδικητή. Κι αυτό είναι κάτι που θα βρει μπροστά του σαν οργανισμός και θα πρέπει να το διαφυλάξει σαν... κόρη οφθαλμού.

«Up the green irons» και συνεχίζουμε...