Ο Νίκολιτς έκανε τη δουλειά καλύτερα από όλους

Η κανονική περίοδος τελείωσε και όλοι βλέπουν μόνο τα πλέι οφ της Stoiximan Super League πια. Παρόλα αυτά κανείς δεν πρέπει να παραγνωρίζει τι έχει συμβεί σε αυτούς τους 8-9 μήνες που βλέπουμε την φετινή σεζόν so far.

Ας δούμε όμως τι έχει συμβεί μέχρι τώρα. Αφαιρώ από την ανάλυση τον Παναθηναϊκό διότι οι αλλαγές προπονητών αλλοιώνουν την εικόνα, ενώ η κακή πορεία του φέτος στο πρώτο μισό τον βγάζει από την εξίσωση του πρωταθλητισμού. Και δεν έχουμε το ίδιο δείγμα απαιτητικής δουλειάς και στόχων. 

Ο νταμπλούχος Ολυμπιακός έχει τον ίδιο προπονητή από τον Φλεβάρη του 2024. Με τον ίδιο κορμό και με δουλειά πάνω από 2 χρόνια πια, ο Μεντιλίμπαρ έχει πάρει το Conference και το περσινό νταμπλ. Η φετινή τρίτη σεζόν δείχνει από τον Αύγουστο το ίδιο δομικό πρόβλημα, την ίδια κακή λειτουργία επιθετικά με αποτέλεσμα να μην κεφαλαιοποιεί με βαθμούς τα παραπάνω προτερήματα, έχοντας καλή εικόνα μόνο στα απαιτητικά ματς του Champions League. αγωνιστικά φαίνεται να είναι πιο πίσω από τους άλλους δύο διεκδικητές. Το έδειξε και στα μεταξύ τους ματς στον β’ γύρο και στα πιο βατά με την μπάλα στα πόδια του, ενώ αποκλείστηκε από τον ΠΑΟΚ στο Κύπελλο μέσα στο Καραϊσκάκη σβηστά. Η εικόνα του δεν δικαιώνει τις προσδοκίες που υπήρχαν πέρυσι το καλοκαίρι, χωρίς προετοιμασία και με πολλά προτερήματα. 

Ο Λουτσέσκου είναι από το 2017 στον ΠΑΟΚ με ένα μικρό διάλλειμα. Ουσιαστικά είναι σαν να μην έφυγε ποτέ από τον οργανισμό. Οι παίκτες δικοί του, ο χρόνος υπέρ του. Ολοι τον ξέρουν, για αυτόν ήρθαν. Τους ξέρει όλους. Και η διοίκηση δεν είναι πια τόσο μέσα στα πόδια του, για να υπάρχουν προστριβές. Με εννέα χρόνια στον ίδιο οργανισμό, ο οποίος ανέβηκε επίπεδο εξαιτίας του ελέω τίτλων και… κρέμεται σε αυτόν τα τελευταία χρόνια για να κάνει πρωταθλητισμό τον καθιστά το μεγάλο αφεντικό. Αυτό δεν αγοράζεται από τους αντιπάλους του. Μόνο χτίζεται. Εν τέλει ο ΠΑΟΚ στα 100 χρόνια του δεν… τεντώθηκε στην Ευρώπη, δεν έδειξε συνέπεια στο πρωτάθλημα και προχώρησε μόνο στο Κύπελλο παράλληλα. Η εικόνα στο γήπεδο εσχάτως δεν δείχνει το φαβορί που περιμέναμε όλοι να δούμε και το -3 από την κορυφή είναι σοβαρό πρόβλημα. 

Ο Νίκολιτς στην ΑΕΚ έκανε αυτό που δεν περίμενε κανείς

Στην ΑΕΚ ο Νίκολιτς έπιασε δουλειά τέλη Ιουνίου. Με μια ομάδα που είχε το εφιαλτικό 0/6 στα πλέι οφ πέρυσι και έπαθε μεγάλη ζημιά στο εσωτερικό της με όσα βίωσε από τις αρχές του 2025. Ο Σέρβος έβαλε κάτω τα «πρέπει», τη δουλειά του, με τον Χαβιέρ Ριμπάλτα στο πόστο του και τον Μάριο Ηλιόπουλο να έχει μοιράσει τις μπαγκέτες. Η δουλειά ξεκάθαρη για τον καθένα. Ο Νίκολιτς με τους παίκτες του έφεραν τρεις προκρίσεις με το μαχαίρι στο λαιμό, για μία ομάδα που παράλληλα χτιζόταν. Στο πρωτάθλημα παρά το ανασφαλές ξεκίνημα, από τον Νοέμβριο έμοιαζε πάλι με… ΑΕΚ. Πάντα κοντά στην κορυφή, κάποιες φορές και μόνη της. Στο Conference League με μία απίστευτη πορεία στο φινάλε, τερμάτισε 3^η και κέρδισε το δικαίωμα της ηρεμίας Γενάρη και Φλεβάρη. Απέκλεισε σχετικά εύκολα την Τσέλιε και τώρα στους «8» έχει την μεγάλη πρόκληση της Ράγιο Βαγιεκάνο για να μπει στα ημιτελικά. Παράλληλα η κανονική περίοδος την βρήκε μόνη πρώτη με… μαξιλαράκι από Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ, παρότι έκανε τις «στραβές» της σε Βόλο και Περιστέρι. Μοναδική ηχηρή αποτυχία το Κύπελλο, όπου μπορούσε να φτάσει μέχρι τελικό και αποκλείστηκε στην έδρα της από τον ΟΦΗ.

Η μεγάλη εικόνα στους πάγκους δηλαδή, μας φέρνει τον Νίκολιτς πολύ πιο μπροστά από Μεντιλίμπαρ και Λουτσέσκου. Ο προπονητής της ΑΕΚ είναι αυτός που έκανε τη δουλειά του καλύτερα από τον καθένα μέχρι τώρα. Και δικαίως είναι ο προπονητής της χρονιάς στην χώρα. Το φινάλε είναι κρίσιμο για το πώς θα κλείσει η σεζόν. Και η ΑΕΚ του Νίκολιτς είναι η μόνη με δύο μεγάλα καρπούζια στις μασχάλες για να κερδίσει στο τέλος. Απαιτητικό πολύ, μα και μεγάλη πρόκληση για έναν προπονητή που ήρθε στην Ελλάδα (μόνο για) να πετύχει.