Ο Αρης καθυστέρησε πολύ να διώξει τον Χιμένεθ

Ουδεμία έκπληξη η απομάκρυνση του Μανόλο Χιμένεθ. Δεν πέφτει κανείς από τα σύννεφα από την απόφαση του Καρυπίδη. Εδώ και καιρό έμοιαζε ως χρονικό προαναγγελθέντος θανάτου. Θα συνέβαινε αργά ή γρήγορα. Και άργησε πολύ, θεωρώ. Τα δείγματα γραφής ότι ο Αρης δεν… στρίβει, δεν βελτιώνεται, δεν παράγει ευκαιρίες και δεν κερδίζει ούτε με αίτηση, τα είχαν Θεόδωρος Καρυπίδης και Ρέγες εδώ και πολύ καιρό και το δείχνουν και οι οικτροί αριθμοί επί των ημερών του. Πολύ νωρίτερα από την άθλια εμφάνιση στο Βόλο και τη χθεσινή (22/02) ισοπαλία με την Κηφισιά, με την οποία η εμφάνιση ήταν σχετικά υποφερτή. Ειλικρινά δυσκολεύομαι να καταλάβω τι περίμεναν οι δυο άνδρες και άφησαν τόσο πολύτιμο χρόνο να χαθεί. Ενα θαύμα ίσως; Σαν αυτό που θα αναζητήσει ο Αρης στα δέκα μάξιμουμ παιχνίδια που υπάρχουν ως το φινάλε της χρονιάς, με όποιον αποφασίσει το club ότι θα είναι ο διάδοχος του Ισπανού τεχνικού. 

Προσωπικά έχω καταθέσει την άποψή μου για τον Χιμένεθ από τις πρώτες του ημέρες στον κιτρινόμαυρο πάγκο. Ακόμη  και στο μήνα του μέλιτος με τις τέσσερις (δύσκολες) νίκες στην αρχή σε πρωτάθλημα και κύπελλο. Ηταν μια ούτως ή άλλως απόφαση ρίσκου η πρόσληψή του, με δεδομένο ότι η αγωνιστική του φιλοσοφία είναι συγκεκριμένη και δε συνάδει με αυτή του Αρη, αλλά δεν ταιριάζει και με το φετινό ρόστερ. Ο Αρης δεν είναι ομάδα που μπορεί να παίζει άμυνα και μόνο για το… μισό μηδέν. Χρειάζεται να παίζει ποδόσφαιρο, που με τον Χιμένεθ το έκανε σπάνια. Η αδυναμία αυτή καλύφθηκε για αρκετό καιρό από την ατυχία με τους συνεχόμενους τραυματισμούς βασικών παικτών που έκρυψαν το συνολικό πρόβλημα κάτω από το χαλάκι. Καλλιεργήθηκε εσφαλμένα η εντύπωση ότι για όλα έφταιγε ο προηγούμενος προπονητής, η προετοιμασία (δείτε μόνο με ποιους παίκτες πραγματοποιήθηκε), οι ελλείψεις σε κάποιες θέσει και οι τραυματισμοί. Δικαιολογίες που επικαλούνταν συχνά-πυκνά και ο ίδιος ο Χιμένεθ, ειδικά το πρώτο διάστημα. 

Ο Ισπανός προπονητής κέρδιζε έτσι χρόνο για τον εαυτό του και ο Καρυπίδης ήλπιζε ότι δεν θα χρειαστεί να προχωρήσει σε 3η αλλαγή προπονητή μέσα σε μια σεζόν. Ουδέποτε όμως τον αξιοποίησε ώστε να παρουσιάσει ένα βελτιωμένο σύνολο. Με εξαίρεση κάποια ντέρμπι που ο Αρης ήταν ανταγωνιστικός (χωρίς να κερδίσει κάποιο), σε γενικές γραμμές ο Αρης επί των ημερών του Χιμένεθ ήταν μια ομάδα χωρίς ξεκάθαρο αγωνιστικό προσανατολισμό, χωρις ταυτότητα, με φοβερό πρόβλημα στο σκοράρισμα (2η χειρότερη επίθεση) και μερικές πολύ κακές εμφανίσεις. Έμεινε εκτός Κυπέλλου και με την εικόνα της ουδέποτε έπεισε σοβαρά, ακόμη και τους φίλους της, ότι μπορεί να κατακτήσει την 5η θέση. Εδώ και κάποιες εβδομάδες φαινόταν ότι ο Χιμένεθ δεν μπορούσε να βοηθήσει την ομάδα, οι σχέσεις του με τον Καρυπίδη είχαν διαραγεί και απλά περίμενε να τελειώσει η σεζόν και να πάρει ο καθένας το δρόμο του. 

Αν ο Ισπανός απομακρύνονταν νωρίτερα, που υπήρχε ακόμη χρόνος και σαφώς περισσότερα παιχνίδια, μια τέτοια απόφαση θα είχε περισσότερο λογική. Οχι ότι και τώρα δεν έχει, αφού προφανώς υπήρχαν και κάποια ζητήματα στα αποδυτήρια, αλλά γίνεται και για να μη φανεί ότι ο Αρης ρίχνει λευκή πετσέτα στο υπόλοιπο της σεζόν και για να αποφύγει το κάζο να βρεθεί στο τέλος να παίζει στα playout…

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ARIS F.C. (@arisfc_official)

Όποιος και να έρθει στη θέση του Χιμένεθ και να δεχθεί στην ουσία ότι θα είναι προπονητής με ημερομηνία λήξης (σ.σ τελικά αυτός θα είναι ο Μιχάλης Γρηγορίου), θα έχει αφενός δύσκολο έργο και αφετέρου λίγο χρόνο να πετύχει κάτι που φαντάζει δύσκολο. Να «κλέψει» στην ουσία την 5η θέση και το εν δυνάμει τελευταίο ευρωπαϊκό εισιτήριο. Να προλάβει μέσα σε λίγο χρόνο και εν μέσω… τελικών, να αλλάξει πράγματα που δεν άλλαξαν εδώ και πέντε μήνες. Πιο πολύ θα ποντάρει σην αλλαγή του κλίματος στο εσωτερικό της ομάδας. Στη θετική ενέργεια που φέρνει πάντα στο ξεκίνημα ένας νέος προπονητής. 

Το ματς του Αρη με την Κηφισιά αυτό καθ΄ αυτό περνάει σε δεύτερη μοίρα. Οι εξελίξεις με τον Χιμένεθ προσπερνούν όσα συνέβησαν στο χορτάρι. Ο Αρης είχε καλύτερη εικόνα σε σχέση με το έκτρωμα του Βόλου αλλά στο τέλος της ημέρας επεβεβαίωσε ότι δεν μπορεί να κερδίσει. Μοιάζει με τον ασθενή στην ενατική που έχει κάποιες εκλάμψεις, δίνοντας μια νότα αισιοδοξίας στους συγγενείς του αλλά στο τέλος το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Γιατρειά δεν βρήκε ούτε με το 4-4-2 και ως μοναδικά κέρδη κρατάει την εμφάνιση του Γκαρέ στο πρώτο ημίχρονο και του Μπουσαϊντ όταν πέρασε αλλαγή…