Ο Μπενχαμίν Γκαρέ είναι η κλασική περίπτωση… του μήλου κάτω από τη μηλιά
Για τον Γκαρέ, το να παίζει ποδόσφαιρο είναι τόσο φυσικό όσο το περπάτημα ή η αναπνοή. Ο παππούς του, Όσκαρ, ήταν πρωταθλητής Παγκοσμίου Κυπέλλου με την Αργεντινή στο Μεξικό το 1986 και εμβληματικός αριστερός μπακ τη δεκαετία του 1980 με την Ferro Carril Oeste. Ο «Μάγος» είχε δύο γιους που ήταν ποδοσφαιριστές: τον Εμιλιάνο, τον πατέρα του Μπενχαμίν, ο οποίος έπαιξε για διάφορους συλλόγους της Αργεντινής και στη Χιλή, και τον Εζεκιέλ, αριστερό μπακ για τους Αρχεντίνος Τζούνιορς και Τίγκρε, μεταξύ άλλων. Ο αδελφός της μητέρας του (και νονός του) είναι ο Λεάντρο Όρσι, πρώην αμυντικός των Σικάγο και Ουρακάν. Έτσι, το ποδόσφαιρο ήταν πάντα μέρος της ζωής του.
Αν και ξεκίνησε ως αριστερός μπακ, ο Μπενχαμίν έσπασε την οικογενειακή παράδοση: παίζει στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. «Κάθε στιγμή, κάθε γεύμα, κάθε συζήτηση, μιλάμε για ποδόσφαιρο. Είμαι τυχερός που έχω αυτό το σύστημα υποστήριξης. Είναι πάντα εκεί για μένα και ξέρουν πότε να μου μιλήσουν και τι να πουν. Για μένα, αυτό είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Σε κάθε κρίσιμη απόφαση, δεν είχα μόνο τις συμβουλές του πατέρα μου, αλλά και των θείων μου και του παππού μου. Είναι και οι τέσσερις τους που έπαιξαν ποδόσφαιρο και θέλουν το καλύτερο για μένα. Δεν θα το κάνουν ποτέ για να βγάλουν κάτι καλό για τον εαυτό τους, αλλά για μένα. Και ξέρω επίσης ότι είναι ειλικρινείς, γιατί όταν χρειάστηκε να μου πουν κάτι κακό, το έκαναν κι αυτό» λέει ο Μπενχαμίν για την αμιγώς ποδοσφαιρική φαμίλια.
Με παππού παγκόσμιο πρωταθλητή
Αν και ο παππούς του ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής με την Αργεντινή ο ίδιος δεν ένιωσε περισσότερη πίεση λόγω ονόματος, κάτι για το οποίο έχει ερωτηθεί πολλές φορές: «Πρέπει να το απολαύσω. Αυτό μου είπε ο παππούς μου. Το να παίζω με αυτό το ανοιχτό μπλε και άσπρο έμβλημα στο στήθος μου είναι το καλύτερο πράγμα που μπορεί να συμβεί σε έναν Αργεντινό παίκτη. Και αυτός είναι ο κύριος στόχος μου. Μου είπε ότι ήταν το καλύτερο πράγμα που του συνέβη ποτέ, ότι κατάφερε να μαρκάρει πολλά αστέρια και ότι τον βοήθησε πολύ στην καριέρα του. Μετά μου είπε ότι με προσπάθεια, ταπεινότητα και αφοσίωση, μπορείς να πετύχεις ό,τι θέλεις. Α, και μου είπε επίσης ότι είναι αλήθεια ότι ο Μέσι είναι ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο, αλλά ότι δεν θα υπάρξει ποτέ άλλος σαν τον Ντιέγκο».
Για τον εγγονό του ο Παππούς Όσκαρ πάντα έσταζε μέλι: ««Πάντα τόνιζα το ταλέντο του στο παιχνίδι. Ήταν μπροστά από την εποχή του, απίστευτα έξυπνος. Αν χρειαζόταν να παίξει ποδόσφαιρο με ένα άγγιγμα, έπαιζε με ένα άγγιγμα, και αν χρειαζόταν να ντριμπλάρει, το έκανε», αναλογίζεται ο παππούς του, Όσκαρ.
Το άλμα στη Σίτι και η νομική διαμάχη
Έπαιξε ποδόσφαιρο νέων στις Villa Real και Juventud de Liniers και σε ηλικία 9 ετών μετακόμισε στη Βελέζ. Έδειξε από νωρίς το ταλέντο του και έχοντας ήδη ενταχθεί στη U15 της Αργεντινής είχαν αρχίσει και οι συγκρίσεις (πχ ο νέος Αγκουέρο) επειδή πάντα ήταν το πρότυπό του αλλά και η πρώτη πρόκληση. Η Μάντσεστερ Σίτι τον ξεχώρισε και τον αγόρασε όταν ήταν μόλις 16 ετών από την Βελέζ Σάρσφιλντ τον Ιούλιο του 2016. Η Σίτι νίκησε τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και την Μπαρτσελόνα για να τον αποκτήσει, με τον Γκαρέ να έχει παίξει ακόμη και σε έναν δοκιμαστικό αγώνα στη Γιουνάιτεντ κατά τη διάρκεια της δίμηνης δοκιμαστικής περιόδου του εκεί το 2015. «Πριν ενταχθώ στη Σίτι, πήγα για δοκιμαστικό στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Μου είπαν ότι ήθελαν να περιμένουν μέχρι το Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής κάτω των 15 για να δουν την απόδοσή μου. Τότε μπήκε στο προσκήνιο η Σίτι και μετά η Μπαρτσελόνα. Έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Δεν ήταν ότι είχα επιλογή, επειδή η Γιουνάιτεντ ήθελε να με περιμένει και η προσφορά της Μπαρτσελόνα ήταν απλώς μια πρόθεση. Η προσφορά της Σίτι ήταν συγκεκριμένη. Και δεν την άφησα να περάσει απαρατήρητη» είχε πει ο ίδιος.
Η μεταγραφή του στη Μάντσεστερ Σίτι ήταν πάντως αμφιλεγόμενη; Όταν ο Γκαρέ εντάχθηκε στη Σίτι, η Βελέζ ισχυρίστηκε ότι η μεταγραφή παραβίαζε τους κανόνες της FIFA σχετικά με την υπογραφή ανηλίκων από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι κανόνες της FIFA απαγορεύουν τις διεθνείς μεταγραφές παικτών κάτω των 18 ετών, αλλά αντιμετωπίζουν την ΕΕ ως μία μόνο χώρα για τον σκοπό αυτό, με τους συλλόγους στο Ηνωμένο Βασίλειο να εξακολουθούν να περιλαμβάνονται παρά το δημοψήφισμα για το «Brexit». Η Σίτι υποστήριξε ότι ο Γκαρέ κατείχε ιταλικό διαβατήριο και είχε το δικαίωμα να μετακινηθεί μετά τα 16α γενέθλιά του. Ωστόσο, η Βελέζ ισχυρίστηκε ότι οι κανόνες της FIFA επιτρέπουν σε παίκτες κάτω των 18 ετών να μετακινούνται μεταξύ συλλόγων μόνο σε ευρωπαϊκές χώρες. «Ποτέ δεν έχω βιώσει μια τόσο ανήθικη πράξη. Προσέφεραν χρήματα για να πάρουν ένα 15χρονο παιδί που βρίσκεται στη μέση του σταδίου ανάπτυξής του. Δεν γνωρίζουμε τι πρόσφεραν στον πατέρα και το παιδί για να τους πείσουν», κατήγγειλε ο πρόεδρος του συλλόγου, Ραούλ Γκαμέζ. «Στη Βέλεζ, υπερασπιζόμαστε τις αξίες και ενεργούμε με καλή πίστη. Δεν μας ενδιαφέρει να εισπράξουμε 50.000 ευρώ ή 1.000.000 ευρώ (863.439 λίρες) εάν η εν λόγω ενέργεια απαγορεύεται και μπορεί να επηρεάσει τον παίκτη». Η Βέλεζ υπέβαλε τελικά καταγγελία κατά της Σίτι στη FIFA, ισχυριζόμενη ότι δεν είχαν συμμορφωθεί με τους κανονισμούς μεταγραφών, αν και το Διαιτητικό Δικαστήριο Αθλητισμού αποφάνθηκε υπέρ του αγγλικού συλλόγου).
Η γνωριμία με τον ΠΕΠ
Ο Γκαρέ αν και πήγε στη Σίτι ως ένας πολύ υποσχόμενος παίκτης δεν κατάφερε να ενταχθεί στην πρώτη ομάδα κατά τη διάρκεια της θητείας του στα Eastlands. Με την ομάδα U23 των Πολιτών, έπαιξε 61 αγώνες, σκοράροντας 14 γκολ και δίνοντας 7 ασίστ, αλλά δεν έκανε ποτέ το επίσημο ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα. Έπαιξε μόνο σε φιλικά παιχνίδια. Με την πρώτη ομάδα της Μάντσεστερ Σίτι υπό τις οδηγίες του Πεπ Γκουαρδιόλα αγωνίστηκε σε ένα φιλικό αγώνα εναντίον της Μπορούσια Ντόρτμουντ κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πρώτη του συνάντηση με τον Καταλανό προπονητή ήταν αξέχαστη. «Την πρώτη φορά που μου μίλησε ο Γκουαρδιόλα, με ρώτησε πώς πάνε τα πράγματα... Και μου είπε να αντιμετωπίσω τους συμπαίκτες μου όπως έκανε ο Λέο. Ο Πεπ μου ζήτησε να μιμηθώ τον Μέσι», αφηγήθηκε ο νεαρός.
Η προπόνηση τεσσάρων ετών στη Μάντσεστερ Σίτι δεν ήταν χωρίς κέρδη για τον νεαρό αργεντινό: «Το να παίζεις με μία ή δύο πάσες, ανάλογα με την κατάσταση στο παιχνίδι, χρησιμοποιώντας και τα δύο πόδια και τον έλεγχο της μπάλας. Αυτές είναι τρεις λεπτομέρειες που σου δίνουν περισσότερο χρόνο στο παιχνίδι. Νομίζω ότι αυτό είναι που βελτίωσα περισσότερο ως παίκτης. Η επίγνωση της θέσης επίσης. Όταν οι Αργεντινοί παίκτες δεν λαμβάνουν την μπάλα, απελπίζονται λίγο και κινούνται προσπαθώντας να την πάρουν. Στην Αγγλία, ο κανόνας ήταν ότι αν ο εξτρέμ δεν πάρει την μπάλα, πρέπει να μείνει στη θέση του, επειδή η ομάδα θα δουλέψει σκληρά για να του την φτάσει. Η προπόνηση και οι ασκήσεις είναι οι ίδιες με αυτές που κάναμε στην Ευρώπη» έχει πει για τα χρόνια του στη Σίτι συμπληρώνοντας: «Ο Πεπ μας ενστάλαξε τόσα πολλά πράγματα που εντυπωσιαστήκαμε από αυτά που μάθαμε. Μαθαίναμε μέσα στο γήπεδο και έξω από αυτό. Ωριμάσαμε και μάθαμε ως άνθρωποι, προοδεύσαμε με αυτόν τον τρόπο. Το εκτιμώ πολύ αυτό στον Πεπ, γιατί αυτός είναι και ο λόγος που πήγα στην Αγγλία, για να ωριμάσω».
Η επιστροφή στην πατρίδα
Αποφασίζει να γυρίσει στην πατρίδα του, αναζητώντας περισσότερο χρόνο παιχνιδιού. Τον αγοράζει η Racing που πλήρωσε 2,5 εκατομμύρια δολάρια για το 75% των δικαιωμάτων του. «Ο σύλλογος επικοινώνησε μαζί μου μέσω του Ντιέγκο Μιλίτο τέσσερις ή πέντε μήνες πριν καταλήξουμε σε συμφωνία. Και με προσέλκυσε για πολλούς λόγους. Κυρίως, για τον χρόνο παιχνιδιού. Ήξερα ότι η επιστροφή στη χώρα ήταν μια ριψοκίνδυνη απόφαση. Θα μπορούσα να είχα μείνει στην Ευρώπη σε έναν πιο ήσυχο σύλλογο. Αλλά αποφάσισα να ρισκάρω εδώ. Έπειτα, υπήρχε πάντα η επιθυμία να γυρίσω σπίτι. Έμενα με την κοπέλα μου στην Αγγλία και αποφασίσαμε ότι το να περνάω χρόνο με την οικογένειά μου θα ήταν καλό. Είχα προβλήματα με τον σύλλογο επειδή δεν μου έδιναν την ελευθερία να πάω με την εθνική ομάδα. Δεν μπορούσα να είμαι στα Παγκόσμια Κύπελλα Under-17 ή Under-20. Και ο Ντιέγκο μου άρεσε σε αυτό το μέτωπο. Μου είπε πολλά πράγματα που βρήκα σημαντικά» εξήγησε ο ίδιος τη απόφασή του.
Αργότερα παραδέχτηκε ότι πέρασε μια πολύ δύσκολη περίοδο κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Ρασίνγκ. «Ξεκινήσαμε να παίζουμε μετά την πανδημία. Ξεκίνησα ως βασικός και σταδιακά έχασα τη θέση μου. Φαίνεται ότι είναι της μόδας να μιλάμε γι' αυτό, αλλά είχα μια κρίση κατάθλιψης και πήγα σε ψυχολόγο. Έκλαιγα συνεχώς, ήμουν χαμένος, ήμουν πολύ χαρούμενος και μετά από έξι μήνες δεν ήθελα να παίζω πια, ένιωθα απαίσια. Αυτό δεν είναι ένα νέο ζήτημα στο ποδόσφαιρο. Όλο και περισσότεροι παίκτες ανοίγονται και μοιράζονται τέτοιου είδους εμπειρίες» είχε εκμυστηρευτεί. Αποφάσισε να αναζητήσει υποστήριξη και ξεκίνησε θεραπεία με ψυχολόγο: «Απευθύνθηκα σε έναν επαγγελματία που με βοήθησε πολύ. Κατάφερα να ξεπεράσω εκείνη την περίοδο που βρισκόμουν σε πολύ άσχημη κατάσταση».
Ο δανεισμός στην Ουρακάν
Ακολούθησε ο δανεισμός του στην Ουρακάν. Φορώντας τη φανέλα της επισκέφθηκε το στάδιο José Amalfitani, έδρα της Βέλεζ και είχε έναν αξέχαστο αγώνα: πέτυχε την ισοφάριση, πανηγύρισε με μια χειρονομία προς τις κερκίδες που δεν άρεσε στους οπαδούς της Βέλεζ και, μετά τον αγώνα, ζήτησε συγγνώμη: «Πρώτα απ’ όλα, θέλω να ζητήσω δημόσια συγγνώμη από τους οπαδούς της Βέλεζ. Ήταν πολύ δύσκολο για μένα να διαχειριστώ τα συναισθήματά μου μετά το γκολ. Ξεκίνησα εδώ πολύ μικρός, στα επτά μου χρόνια. Πήγα σχολείο εδώ, η αδερφή μου ήρθε σχολείο εδώ, γνώρισα τη γυναίκα μου εδώ στον σύλλογο και τρέφω μεγάλη αγάπη γι' αυτό. Δεν αποκλείω να επιστρέψω να παίξω εδώ κάποια μέρα. Ήταν ένας δύσκολος αγώνας για μένα, πάνω απ' όλα ξεχωριστός, το ένιωθα όλη την εβδομάδα», απολογήθηκε.
Βρήκε το λιμάνι του στη Σαμάρα
Τον Γενάρη του 2023 ο Γκαρέ αποφάσισε να επιστρέψει στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, αλλά επέλεξε έναν προορισμό που συνήθως δεν είναι εύκολος για τους Αργεντινούς ποδοσφαιριστές. Πηγαίνει στη Σαμάρα για να αγωνιστεί στην Κρίλια Σοβέτοφ που πλήρωσε 1,7 για να τον αποκτήσει: «Έφτασα στη Ρωσία πριν από τέσσερις ή πέντε μήνες και το ποδόσφαιρο είναι πιο σωματικό. Όπως συμβαίνει με κάθε αρχή, το γλωσσικό εμπόδιο είναι μια μικρή πρόκληση. Έχω Βραζιλιάνους συμπαίκτες που μιλούν ισπανικά. Η οικογένειά μου προσαρμόζεται πολύ καλά. Πολλά μου έχουν συμβεί σε όλη αυτή τη μακρά αλλά σύντομη καριέρα. Έχω ωριμάσει τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ψυχικά. Ποτέ δεν είναι αργά για να ωριμάσεις. Απολαμβάνω να παίζω ξανά ποδόσφαιρο» είχε πει στην πρώτη του συνέντευξη. Ήταν τέτοια η ικανοποίησή του που δήλωσε την πρόθεσή του να υποβάλει αίτηση για ρωσική υπηκοότητα λίγους μήνες μετά την υπογραφή συμβολαίου με την Κρίλια. Όχι άδικα αφού εκεί ο Αργεντινός επιθετικός πέτυχε τα καλύτερα νούμερα της καριέρας του. Την σεζόν 2023/2024 σημείωσε εννέα γκολ και έδωσε τρεις ασίστ σε 25 αγώνες. Συνολικά βρήκε δίχτυα 13 φορές και έδωσε τέσσερις ασίστ για τον ρωσικό σύλλογο, ενώ φόρεσε και τη φανέλα με τον αριθμό 10.
Τελευταίος του σταθμός και ομάδα από την οποία όπως όλα δείχνουν θα τον αποκτήσει ο Άρης, η βραζιλιάνικη Βάσκο Ντα Γκάμα στην οποία πήγε πριν από ένα χρόνο. Οι Βραζιλιάνοι συμφώνησαν να πληρώσουν 2,5 εκατομμύρια ευρώ για την υπογραφή του Αργεντινού + 1 εκατομμύριο ευρώ που συνδέεται με τους στόχους απόδοσης. Δεν αποδείχθηκε καλή επιλογή. Δεν μπόρεσε ποτέ να κερδίσει φανέλα βασικού. Ερχόταν κυρίως από τον πάγκο και δεν κατάφερε σε 22 συμμετοχές να σκοράρει. Έπαιξε ρόλο και ένας τραυματισμός (φλεγμονή στην ηβική σύμφυση) που τον άφησε εκτός για ένα δίμηνο. Επέστρεψε στα μέσα Δεκεμβρίου και το θετικό είναι ότι πριν από δέκα μέρες έπαιξε ένα ημίχρονο στο campeonato carioca. Άρα έρχεται έχοντας προπονήσεις και κάποια παιχνίδια στα πόδια του…
Κεφάλαιο Εθνική
Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα κάτω των 15 ετών υπό τις οδηγίες του Γουόλτερ Κογιέτ κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο στο Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής U15 του 2015 στην Κολομβία. Στη συνέχεια έπαιξε για την κάτω των 17 ετών και μάλιστα διετέλεσε sparring partner για την εθνική ομάδα κατά τη διάρκεια της περιοδείας της στη Ρωσία πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ήταν επίσης στην ομάδα κάτω των 20. Κλήση για την Εθνική Ανδρών δεν έλαβε ποτέ: «Κάθε φορά που βλέπεις φωτογραφίες ή εικόνες, σου λείπει. Είναι μια προνομιακή θέση. Όλοι οι Αργεντινοί παίκτες θέλουν να είναι εκεί, αλλά πολύ λίγοι έχουν την ευκαιρία. Πάντα σκέφτομαι την επιστροφή. Είναι το όνειρό μου. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δουλεύεις σκληρά για να ξεχωρίσεις στην ομάδα σου και να έχεις την ευκαιρία να παίξεις για την εθνική ομάδα» παραδέχεται.
Τι στοιχεία θα φέρει στον Άρη με το παιχνίδι του; «Φυσικά αριστεροπόδαρος και ευλογημένος με εξαιρετική τεχνική, είναι άνετος και στις δύο πλευρές, αλλά τις περισσότερες φορές αναπτύσσεται στην αγαπημένη του αριστερή πλευρά στην επιθετική τριάδα» ήταν το scouting report της Σίτι. Πως περιγράφει -ο κάποτε υποψήφιος για το βραβείο Golden Boy κάτω των 21 ετών-τον εαυτό του; «Είμαι ένας ευέλικτος παίκτης. Έπαιξα σε διάφορες θέσεις: αριστερός πλάγιος αμυντικός, κεντρικός μέσος... Το ότι ήμουν ευέλικτος με βοήθησε πολύ. Μου αρέσει να ξεκινάω από την πτέρυγα και να τελειώνω στο κέντρο με το βλέμμα στραμμένο στην εστία. Θεωρώ τον εαυτό μου παίκτη με προσωπικότητα, που θέλει να αποδεικνύει τον εαυτό του σε δύσκολες στιγμές». Ο Γκαρέ αγωνίζεται σε όλο το πλάτος της επίθεσης αλλά κυρίως στα άκρα. Από τα συνολικά 202 ματς στην καριέρα του μέχρι σήμερα έχει αγωνιστεί σε 78 παιχνίδια ως αριστερός εξτρέμ και άλλα 62 ως δεξιός, πετυχαίνοντας 27 γκολ και μοιράζοντας 15 ασιστ. Νούμερα καλύτερα από αυτά του Πέρεθ και αυτό είναι στο οποίο ποντάρει ο Άρης που δεν παίρνει καθόλου σκορ από τους winger του.
Ο Χιμένεθ θα μπορούσε να τον χρησιμοποιήσει και στο «10» αφού έχει αγωνιστεί σε 12 ματς ενώ κατά συνθήκη μπορεί να αγωνιστεί και ως στράικερ. Στα πλεονεκτήματά του συγκαταλέγονται η καλή τεχνική κατάρτιση που τον βοηθάει να μην χάνει εύκολα τη μπάλα, η ευκινησία, η ταχύτητα, η δημιουργία, οι στημένες φάσεις και η ικανότητα να φέρνει τη μπάλα στην περιοχή με σέντρες. Υστερεί στο παιχνίδι στον αέρα, στη δύναμη και καμία φορά στη συγκέντρωση.