Κράτησαν τον παίκτη όμηρο για 25 ημέρες - Η απαγωγή που σόκαρε το ποδόσφαιρο

Ο Ενρίκε Κάστρο, γνωστός ως Κίνι, υπήρξε ένας από τους πιο χαρισματικούς επιθετικούς της Ισπανίας. Ξεχώρισε με τη φανέλα της Σπόρτινγκ Χιχόν, όπου έγινε θρύλος για την εκτελεστική του δεινότητα, πριν μεταγραφεί στην Μπαρτσελόνα.

Ήταν ένας κλασικός σέντερ φορ: έξυπνος μέσα στην περιοχή, αποτελεσματικός, χωρίς περιττές κινήσεις. Παράλληλα, όμως, ήταν και ένας ήρεμος άνθρωπος, χαμηλών τόνων, αγαπητός σε συμπαίκτες και αντιπάλους.

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα γινόταν πρωταγωνιστής σε μια υπόθεση που ξεπερνούσε το ποδόσφαιρο.

Το βράδυ της 1ης Μαρτίου 1981, μετά από αγώνα της Μπαρτσελόνα, ο 31χρονος Κίνι κατευθυνόταν προς το αυτοκίνητό του. Τότε, τρεις άνδρες τον πλησίασαν ξαφνικά. Με την απειλή όπλου, τον ανάγκασαν να μπει σε όχημα και εξαφανίστηκαν μέσα στη νύχτα.

Η είδηση έπεσε σαν βόμβα στην Ισπανία. Ένας από τους πιο γνωστούς ποδοσφαιριστές της χώρας είχε απαχθεί. Μέσα σε λίγες ώρες, η υπόθεση έγινε εθνικό θέμα.

Τι ζήτησαν οι απαγωγείς του Κίνι

Τρεις ημέρες μετά άγνωστοι, οι οποίοι παρουσιάστηκαν ως εκπρόσωποι ομάδας με την ονομασία «PRE» επικοινώνησαν με τη Μπαρτσελόνα και ζήτησαν 350 εκατομμύρια πεσέτες για την απελευθέρωσή του. Οι συμπαίκτες του αρνήθηκαν να κατέβουν στο επόμενο παιχνίδι.

Άπαντες ήταν σε κατάσταση απόλυτου σοκ. Οι αγώνες συνεχίστηκαν, αλλά η ατμόσφαιρα ήταν βαριά.

«Εκτός από πόδια έχω και καρδιά και το μόνο που θέλω τώρα είναι να γυρίσει ο Κίνι» είπε ο Μπερντ Σούστερ, ο οποίος φαίνεται πως ήταν ο αρχικός στόχος των απαγωγέων.

Οι δράστες δεν ήταν επαγγελματίες εγκληματίες υψηλού επιπέδου. Ήταν μια μικρή ομάδα που πίστευε ότι ένας διάσημος ποδοσφαιριστής μπορούσε να τους αποφέρει εύκολα λύτρα. Κάποιοι έλεγαν πως πρόκειται για εξτρεμιστές που δεν θέλουν να κατακτήσει τον τίτλο αποσχιστική ομάδα. Επρόκειτο τελικά για τρεις νεαρούς άνεργους, οπαδούς της Μπαρτσελόνα.

Ο στόχος τους ήταν καθαρά οικονομικός. Ζήτησαν μεγάλα ποσά από την οικογένεια του Κίνι και από ανθρώπους του ποδοσφαίρου, εκμεταλλευόμενοι τη δημοφιλία του. Ήταν μια πρόχειρη, επικίνδυνη και τελικά καταδικασμένη ενέργεια.

Ο Κίνι μεταφέρθηκε σε ένα διαμέρισμα στη Σαραγόσα, όπου κρατήθηκε για περίπου 25 ημέρες. Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του, ζούσε σε συνθήκες απομόνωσης, χωρίς επαφή με τον έξω κόσμο.

Παρά τον φόβο, σύμφωνα με μεταγενέστερες αναφορές, οι απαγωγείς δεν τον κακοποίησαν σωματικά. Ωστόσο, η ψυχολογική πίεση ήταν τεράστια: αβεβαιότητα, απομόνωση και συνεχής αγωνία για το αν θα βγει ζωντανός.

Την ίδια στιγμή, η Ισπανία παρακολουθούσε την υπόθεση καθημερινά. Τα μέσα ενημέρωσης κάλυπταν κάθε εξέλιξη, ενώ η αστυνομία προσπαθούσε να εντοπίσει τους δράστες μέσω πληροφοριών και παρακολουθήσεων.

Η επιχείρηση της αστυνομίας για την απελευθέρωση του Κίνι

Η έρευνα οδήγησε σταδιακά στη Σαραγόσα. Μετά από εντατικές παρακολουθήσεις και πληροφορίες, η αστυνομία κατάφερε να εντοπίσει το διαμέρισμα όπου κρατείτο ο ποδοσφαιριστής.

Στις 25 Μαρτίου 1981 πραγματοποιήθηκε η επιχείρηση. Οι αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στο χώρο και απελευθέρωσαν τον Κίνι, συλλαμβάνοντας τους απαγωγείς.

Η στιγμή της απελευθέρωσης σήμανε το τέλος μιας εφιαλτικής περιόδου που είχε καθηλώσει ολόκληρη τη χώρα. Αμέσως μετά την απελευθέρωσή του «έπεσε» στην αγκαλιά του τότε προέδρου της Μπαρτσελόνα, Ζοζέπ Λουίς Νούνιεζ, και της συζύγου του, Μαρί Νιέβες. Περίπου 2.000 άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί έξω από το σπίτι του και τραγουδούσαν το ύμνο της Αστούριας.

Μετά από αυτή την τραυματική εμπειρία, ο Κίνι δεν επιδίωξε εκδίκηση ούτε δημοσιότητα γύρω από την υπόθεση. Αντίθετα, προσπάθησε να επιστρέψει στο ποδόσφαιρο όσο πιο φυσιολογικά γινόταν.

Επανήλθε στα γήπεδα και συνέχισε να αγωνίζεται, αποδεικνύοντας ότι δεν είχε χάσει ούτε την ποιότητά του ούτε την αγάπη του για το παιχνίδι.

Στους απαγωγείς επιβλήθηκε δεκαετής ποινή κάθειρξης, ωστόσο ο ίδιος ο Κίνι είχε ζητήσει να αποσυρθούν οι κατηγορίες. Από την πλευρά της, η Μπαρτσελόνα ζήτησε αποζημίωση 35 εκατομμύρια πεσέτες για το χαμένο πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς.

Ο Ισπανός ποδοσφαιριστής ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1987 στην Σπόρτινγκ Χιχόν, στην οποία παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του, σε ηλικία 68 ετών στις 27 Φεβρουαρίου 2018 από ανακοπή.