«Κλόουν, οδοντίατροι και πυροσβέστες»: Ολυμπιονίκες το απόγευμα, σκληρά εργαζόμενοι το πρωί
Θα μπορούσε να φανταστεί κανείς, πως το να είσαι αθλητής και μάλιστα επιπέδου Ολυμπιακών Αγώνων, είναι μία δουλειά πλήρους απασχόλησης. Κι όμως! Υπάρχουν κι εκείνοι οι… ήρωες των σπορ, που βρίσκονται στην ελίτ του είδους τους, παρόλα αυτά εργάζονται ταυτόχρονα σε «κανονικές» δουλειές για να τα βγάλουν πέρα. Έχουν πρωινό οκτάωρο στο γραφείο αν προπονούνται βράδυ και βραδινή βάρδια αν συνηθίζουν να προπονούνται το πρωί.
«Έχω δύο δουλειές πλήρους απασχόλησης», είπε ο Αμερικανός αθλητής του κέρλινγκ, Κόρεϊ Ντρόπκιν, ο οποίος αγωνίζεται στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2026 που διεξάγονται στο Μιλάνο και στην Κορτίνα. «Η μία δουλειά μου είναι το κέρλινγκ, αλλά εργάζομαι και ως μεσίτης», αποκάλυψε σε τοπικό δίκτυο της Μινεσότα, απ’ όπου κατάγεται.
Κι αν νομίζετε πως είναι ο μόνος που… βαράει διπλοβάρδιες, τότε το λάθος που κάνετε είναι τεραστίων διαστάσεων. Διότι, μόνο στην αποστολή των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για τους Ολυμπιακούς Αγώνες υπάρχουν άλλοι 15 αθλητές και αθλήτριες που για να τα βγάλουν πέρα κολλάνε και ένσημα ως υπάλληλοι και ως σκληρά (πολλές φορές) εργαζόμενοι σε άλλους κλάδους.
Ο τρόπος πληρωμής τους, δεν αφήνει περιθώρια
Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή δεν πληρώνει απευθείας τους αθλητές για τη συμμετοχή ή τα μετάλλιά τους στους Αγώνες. Αντίθετα, αναδιανέμει το 90% των εσόδων της, που φθάνουν τα περίπου 4,2 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα, σε Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές και διεθνείς ομοσπονδίες και αυτοί οι οργανισμοί με τη σειρά τους, αποφασίζουν το πώς θα στηρίξουν τους αθλητές τους. Και στις περισσότερες περιπτώσεις αθλητών δεν… βγαίνουν τα κουκιά!
Τα μοντέλα στήριξης των αθλητών διαφέρουν κατά περίπτωση. Υπάρχουν εκείνοι που έχουν ισχυρούς χορηγούς και τα φέρνουν βόλτα. Υπάρχουν περιπτώσεις χωρών, όπως η Ιταλία, αλλά και η Ελλάδα για παράδειγμα, που οι Ολυμπιονίκες απασχολούνται επίσημα σε στρατιωτικά ή αστυνομικά σώματα, μπαίνοντας ουσιαστικά τιμητικά στη μισθοδοσία του κράτους. Στο Ηνωμένο Βασίλειο από την άλλη, λαμβάνουν επιχορηγήσεις από το Εθνικό Λαχείο για να καλύπτουν έξοδα διαβίωσης και προπόνησης.
Πωλητής σιροπιών και ελέγκτρια λυμάτων
Ο Ράιαν Κοχράν ασχολείται με το σκι σχεδόν με το που έμαθε να περπατάει. Έβαλε πρώτη φορά τα πέδιλα όταν ήταν δύο ετών και στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2026 κατέκτησε ήδη ένα ασημένιο μετάλλιο. Κι ενώ παράλληλα με την αθλητική του ζωή σπουδάζει μηχανικός στο Πανεπιστήμιο, ταυτόχρονα εργάζεται στο οικογενειακό αγρόκτημα παραγωγής σιροπιού σφενδάμου στο Βερμόντ.
Kαι πάλι καλά που η φαμίλια του Κοχράν έχει μια επιχείρηση που τον βοηθάει να τα βγάλει πέρα. Για την 31χρονη αθλήτρια του κέρλινγκ, Κόρι Θις, τα πράγματα είναι πιο… απαιτητικά. Δουλεύει σε ένα περιβαλλοντικό εργαστήριο, όπου η μητέρα της είναι προϊσταμένη και η αρμοδιότητας της αθλήτριας είναι να ελέγχει τα επίπεδα υδραργύρου στο νερό.
Το ίδιο άθλημα με τον Θις κάνει και ο Κόρεϊ Ντόπκιν. Μόνο που εκείνος, ταυτόχρονα δεν ασχολείται με τα λύματα, αλλά είναι μεσίτης ακινήτων. Η Πέιτζ Τζόουν που ξεχωρίζει στο σκι με τα τεράστια άλματά της, είναι φοιτήτρια βιοϊατρικής μηχανικής, ενώ δουλεύει και σε οδοντιατρείο, ενώ οδοντίατρος είναι και η επίσης κέρλερ, Τάρα Πέτερσον. Η αδελφή της και συναθλήτριά της Ταμπίτα Πέτερσον είναι φαρμακοποιός.
Η αθλήτρια του αλπικού σκι, Κέλι Κάσμαν, που στο Μιλάν-Κορτίνα 2026 αγωνίζεται για δεύτερη φορά στην καριέρα της σε Ολυμπιακούς Αγώνες, δουλεύει σε καφετέρια στην Καλιφόρνια, ενώ μοναδική περίπτωση είναι και αυτή του Όστιν Φλόριαν.
Ο 31χρονος Αμερικανός αγωνίζεται στο σκέλετον (άθλημα στο οποίο ένα άτομο επιβαίνει σε ένα μικρό έλκηθρο που το καθοδηγεί με το σώμα του τρέχοντας με 300+ χιλιόμετρα την ώρα, όταν δεν μπαίνει μέσα στο αγωνιστικό όχημα, ασχολείται με διαστημόπλοια. Η δουλειά του είναι αυτή του μηχανικού αεροδιαστήματος. Πιο… κουλτουριάρης απ’ όλους, είναι ο freestyle σκιέρ, Μπράντλεϊ Γουίλσον, ο οποίος καλύπτει τα έξοδά του πουλώντας πίνακες ζωγραφικής που ο ίδιος ζωγραφίζει.
Έσβηνε φωτιές στους… πάγους
Παλαιότερα, η πιο εντυπωσιακή περίπτωση «διπλοθεσίτη» ήταν αυτή της Λία Αν Πάρσλεϊ. Πριν αλλά και μετά την κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στο Σκέλετον, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2002 στο Σολτ Λέικ Σίτι, εργαζόταν σε… μάχιμη θέση στην πυροσβεστική. Μάλιστα, είχε βραβευτεί ως η Πυροσβέστης της Χρονιάς στο Οχάιο, ενώ αργότερα στη ζωή της, μετά την αθλητική της καριέρα, έγινε νοσηλεύτρια.
Και μιας που αναφέραμε αρκετές από τις πρωινές (ή απογευματινές) δουλειές αθλητών και αθλητριών του κορυφαίου επιπέδου των χειμερινών σπορ, αξίζει να προστεθεί στη λίστα και η… εργασιακή ζωή μία πυγμάχου. Ξεφεύγουμε από τα χειμερινά αθλήματα και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά η Μορέλ ΜακΚέιν σε όλη την πυγμαχική της καριέρα που έφθασε μέχρι το ασημένιο μετάλλιο στους Παναμερικανικούς Αγώνες του 2023, δούλευε ως κλόουν σε παιδικά πάρτι. Και ακόμα απασχολείται με αυτόν τον τρόπο.
