«…καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς»
Σε τέτοιες περιπτώσεις φαντάζει σχεδόν αδύνατο να μεταβολίσεις το σκοτάδι και να το μετατρέψεις σε φως. Πώς να διαγράψεις μια στιγμή που στοίχισε ζωές και πώς να γυρίσεις τον χρόνο πίσω; Μακάρι να γινόταν με το πάτημα ενός κουμπιού, αλλά δεν γίνεται…
Λίγες ώρες μετά το εργατικό δυστύχημα στο εργοστάσιο των Τρικάλων, εκεί όπου έχασαν τη ζωή τους από έκρηξη πέντε γυναίκες εν ώρα βάρδιας, απ’ ότι φαίνεται από μακροχρόνιες αμέλειες και όχι από... ατομική ευθύνη, ένδεκα ώρες δρόμου βορειότερα, σε τμήμα της εθνικής οδού της Ρουμανίας, κοντά στην μεσαιωνική πόλη Τιμισοάρα, ένα μαύρο βαν με δέκα φιλάθλους του ΠΑΟΚ, συγκρούστηκε μετωπικά με νταλίκα. Επτά από αυτούς, νέοι, στη συντριπτική τους πλειοψηφία κάτω των 30 ετών, έχασαν τη ζωή τους. Οι τρεις βγήκαν από εκεί ζωντανοί.
Σε αυτούς πλέον, δίνεται η δυνατότητα και η ευθύνη να δώσουν τη μεγαλύτερη μάχη τους, αφού ξεπεράσουν τα σωματικά τραύματα. Θα πρέπει να παραμείνουν άνθρωποι, όπως το ίδιο θα πρέπει να κάνουμε όλοι μας. Ο Χρόνης Μίσσιος έλεγε πως το να παραμείνουμε άνθρωποι «είναι η μεγαλύτερη πολιτική μάχη». Και σε στιγμές τραγωδίας καμία φορά είναι χρήσιμο να επιστρέφεις σε μέρη, σε τραγούδια ή και σε βιβλία, που μπορούν να σε βοηθήσουν να μεταβολίσεις το σκοτάδι και να το κάνεις φως.
Όταν το προπάνιο σκοτώνει συνανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους για ένα μεροκάματο και όταν οι δρόμοι και οι σιδηροδρομικές ράγες βάφονται με αίμα, γειτονιές του κόσμου βομβαρδίζονται, στρατοί εκτελούν παιδιά εν ψυχρώ και βόμβες υδρογόνου απειλούν την ύπαρξή όλων μας, μάλλον ήρθε η ώρα να κάνουμε μία ακόμα προσπάθεια (πνευματικής έστω) επιβίωσης. Όσο εύκολο μπορεί να ακουστεί, όλο και πιο δύσκολο γίνεται να μείνουμε άνθρωποι.
Ας το κάνουμε τώρα, για τους επτά νεκρούς φιλάθλους του ΠΑΟΚ. Που δεν πρόλαβαν να φθάσουν στο Λιόν να δουν την αγαπημένη τους ομάδα να παίζει ποδόσφαιρο. Άφησαν την τελευταία τους πνοή το μεσημέρι της 27ης Ιανουαρίου του 2026.
Ας το κάνουμε τώρα λοιπόν. Και από εδώ θα ξεκινήσουμε: «Να τα παρατήσεις όλα… Να δεθείς μ’ ένα όνειρο και να το κυνηγήσεις… Ν’ αγαπήσεις με πάθος τους ανθρώπους και την ελευθερία τους… Να μπεις στην καρδιά της εποχής σου και από απλός θεατής, να γίνεις δημιουργός της ιστορίας…». Γιατί κάποιοι που ήθελαν να το κάνουν ή το ‘χαν αποφασίσει, δεν πρόλαβαν…