Η βραδιά που ο Βισέντε Ταμπόρδα... συστήθηκε ξανά στον Παναθηναϊκό και τον κόσμο του

Ειλικρινά στα όσα χρόνια ασχολούμαι με το ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού δεν θυμάμαι άλλο βράδυ, τόσο «ειδικών συνθηκών», σαν κι αυτό της Πέμπτης (29/1) με τη Ρόμα στο ΟΑΚΑ στο φίνις της League Phase του Europa League.

Με τόσες πολλές απουσίες από τραυματισμούς, ιώσεις, τιμωρίες, αποχωρήσεις, που έγιναν ακόμη περισσότερες λίγο πριν τη σέντρα με την ίωση του Τσέριν και το σφίξιμο στη γάμπα του Κώτσιρα. Με πολύ βαριά την «σκιά» και στο Ολυμπιακό Στάδιο απ’ τον χαμό των 7 παιδιών του ΠΑΟΚ στο τροχαίο δυστύχημα στη Ρουμανία.

Με «μουδιασμένη» αρχικά την ατμόσφαιρα στην εξέδρα απ’ τις τελευταίες εμφανίσεις. Με βασικό δεξιό φουλ μπακ στο 3-4-2-1 τον Γιώργο Κάτρη (που ήταν κάτι παραπάνω από εξαιρετικός) και με τον πάγκο του Παναθηναϊκού να έχει μόλις 7 διαθέσιμους ποδοσφαιριστές, εκ των οποίων οι δύο ήταν τερματοφύλακες (Κότσαρης, Γείτονας), μαζί με τον Ρενάτο Σάντσες και την τετραμελή πιτσιρικαρία των 18άρηδων και 19άρηδων της nouvelle vague της «πράσινης» Ακαδημίας (Σκαρλατίδης, Τερζής, Καλοσκάμης, Βύντρα). Ασύλληπτα δεδομένα!

Κι όμως ο Παναθηναϊκός όχι μόνο παρέμεινε αλύγιστος μπροστά σ’ όλη αυτή την πολλαπλή συγκυρία ολοκληρώνοντας τη διαδρομή του στη League Phase με το 1-1 κόντρα στους «τζαλορόσι», αλλά στις λεπτομέρειες θα μπορούσε να έχει πάρει ακόμη και τη νίκη απέναντι σε έναν πολύ σπουδαίο αντίπαλο. Σε ένα παιχνίδι που θα το θυμόμαστε όλοι ως τη βραδιά που ο Βισέντε Ταμπόρδα... συστήθηκε ξανά στον Παναθηναϊκό και τον κόσμο του. Δείχνοντας πως κάποια πράγματα ίσως χρειάζονται καμιά φορά και το κατάλληλο timing για να βγουν προς τα έξω με τον τρόπο που πρέπει. Όσο κι αν ο περίγυρος του Παναθηναϊκού ή και το ίδιο το κλαμπ κάποιες φορές, βιάζεται στις κρίσεις του...

Ο Αργεντινός μέσος μπήκε για πρώτη φορά απ’ την αρχή στην ενδεκάδα σε ευρωπαϊκό ματς κι ένιωσε πως εδώ ήταν πια η ευκαιρία για να «δείξει» και να «αποδείξει». Και το έκανε... Μετά το «παγωμένο» ξεκίνημα όλης της ομάδας στο πρώτο τέταρτο του αγώνα με τη Ρόμα (που έχασε δύο μεγάλες ευκαιρίες για να πάρει προβάδισμα), άρχισε να ξεμπλοκάρει κι ο ίδιος όταν ο Παναθηναϊκός απέκτησε αριθμητικό πλεονέκτημα και πήρε την μπάλα στα δικά του πόδια. Ήταν συμμετοχικός κι αρκετά επιδραστικός στην κυκλοφορία, έψαξε με περισσότερο θάρρος τις συνεργασίες σε ψηλά μέτρα και στο 58’ πέτυχε ένα γκολ, που για να κάνεις ότι έκανε (οξυδέρκεια για να δεις το λάθος, σπάσιμο της μέσης στην προσποίηση-άδειασμα στον αντίπαλο και τελείωμα... Clausura) ε, πρέπει να κουβαλάς κάποια κιλά μπάλας μέσα σου.

Το αλάνθαστο κριτήριο του κόσμου

Το δε «ξέσπασμα» της εξέδρας (κι όχι μόνο) στο γκολ του Αργεντινού ήταν τρομερό και πανηγυρίστηκε όσο λίγα τα τελευταία χρόνια. Πάντα πιστεύω και λέω πως 99 στις 100 φορές το κριτήριο του κόσμου είναι αλάνθαστο.

Κι ο κόσμος έβλεπε και πίστευε περισσότερο απ’ τον καθένα, πως αυτός ο τύπος απ’ το φτωχικό Γκουαλεγκουάι της Αργεντινής ήταν «κάτι» πολύ καλύτερο απ’ αυτό που μπορεί να είχαν στο μυαλό τους οι περισσότεροι. Κι αδυνατούσε να καταλάβει γιατί σ’ έναν Παναθηναϊκό που είχε (κι έχει) τα αγωνιστικά θέματά του, δεν μπορούσε να βρει λίγο παραπάνω χρόνο.

Αυτό δε, που «έψησε» τον κόσμο περισσότερο απ’ όλα -όσο κι αν ακούγεται ή φαντάζει... τρελό- ήταν αυτά τα 4-5 λεπτά στα... χασομέρια του αγώνα με τη Φερεντσβάρος στη Βουδαπέστη. Εκεί όπου ο Ταμπόρδα μπήκε στο ματς και μέσα σε ελάχιστο χρόνο έβγαλε «τρέλα» και πάθος που τόσο λείπει απ’ τον εφετινό Παναθηναϊκό, κυνήγησε «σκοτωμένες» μπάλες, κέρδισε με τρομερό πείσμα δύο φάουλ που έφεραν τους «πράσινους» σε θέση να απειλήσουν, έκανε τους πάντες να τον... καταλάβουν. Κι επειδή το ποδόσφαιρο κρύβει πάντα μέσα σου έναν ιδιαίτερο τρόπο να αποδίδει δικαιοσύνη, ήρθε και η στιγμή που έψαχνε και χρειαζόταν ο 24χρονος μέσος.

Η ισορροπία και η όποια «διαφωνία»

Αυτό που χρειάζεται βεβαίως είναι «ισορροπία». Όπως και πριν τον αγώνα με τη Ρόμα ο Ταμπόρδα δεν ήταν «ρούκουνας» ή «παλτό» (εις πείσμα όσων τον έβαζαν στην κατηγορία... Μαξ), έτσι και τώρα δεν έγινε ξαφνικά... Ντιμπάλα (παρεμπίπτοντος ωραία η φωτογραφία που έβγαλε όλο το αργεντίνικο παρεάκι των «πράσινων» και της Ρόμα μετά το ματς).

Έχει δεδομένες αρετές τις οποίες μπορεί να βγάλει πολύ πιο έντονα πλέον στο παιχνίδι του από εδώ και πέρα, αλλά και συγκεκριμένες αδυναμίες τις οποίες πρέπει να διορθώσει ή να «μακιγιάρει» μέσα στο γήπεδο. Η όποια «διαφωνία» και κουβέντα για την καλοκαιρινή μεταγραφή του στην ουσία και στην κανονική βάση της, δεν είχε να κάνει με το αν είναι ή όχι καλός παίκτης (που είναι), αλλά με το πόσο συμβατό ήταν το αγωνιστικό στυλ του και τα χαρακτηριστικά του, με αυτό που ήθελε ο Παναθηναϊκός μετά τον Ουναΐ. Και το πόσο δύσκολο ήταν και για τον ίδιο να «φύγει» απ’ το άναρχο και τακτικά ασύμβατο (με το τα ευρωπαϊκά δεδομένα) παιχνίδι που είχε μάθει να παίζει όλη τη ζωή του στην Αργεντινή και να μπει σε «καλούπωμα» και σε διαδικασία «μαθητή» στα 24 του.

Ο Μπενίτεθ ήταν απόλυτα ειλικρινής όταν έλεγε προ εβδομάδων πως προσπαθεί πάρα πολύ στις προπονήσεις και βλέπει έναν παίκτη που παλεύει για να «μπει» σε ένα άλλο αγωνιστικό μοντέλο και ένιωθε άβολα διότι όντως ήθελε εδώ και καιρό να του δώσει την ευκαιρία, μέσα σ’ ένα σούπερ συμπιεσμένο πρόγραμμα με ματς ανά 3-4 μέρες και διαφορετικά δεδομένα κάθε φορά.

Η «αλλαγή» τις τελευταίες 15-20 μέρες

Το μεσημέρι της Πέμπτης (29/1) στο «BACK2ΜΠΑΚ» συζητώντας με τα υπόλοιπα παιδιά για τον Ταμπόρδα, μετέφερα αυτό που μου είχε ειπωθεί απ’ το Κορωπί, πως τις τελευταίες 15-20 μέρες ο Αργεντινός ήταν πολύ πιο ανεβασμένος στις προπονήσεις, έχοντας τρομερή διάθεση κι ακόμη μεγαλύτερο ζήλο.

Και σ’ αυτό έπαιξε σίγουρα ρόλο τόσο η συζήτηση που έκανε κάποια στιγμή μετά τις γιορτές με τον Ράφα Μπενίτεθ, όσο και η έλευση στην ομάδα των συμπατριωτών του Λούκας Τσάβες και Σαντίνο Αντίνο. Φαινόταν πλέον στην καθημερινότητα της ομάδας στο «Γ. Καλαφάτης» πως ένιωθε πολύ πιο άνετα, πολύ πιο «γεμάτος», πολύ πιο αποφασισμένος. Παρένθεση: Ειδικά ο Τσάβες, παρότι δεν έχει παίξει ακόμη με το «τριφύλλι», είναι ήδη τρομερά θετικό στοιχείο μέσα στα αποδυτήρια κι έχει κι αυτό τη σημασία του.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Panathinaikos FC (@fcpanathinaikos)

Πιο μεγάλη τόλμη τις τελικές αποφάσεις

Το δε πιο σημαντικό στο υπέροχο γκολ που πέτυχε ο Ταμπόρδα με τη Ρόμα δεν είναι (μόνο) η τόνωση ηθικού και ψυχολογίας που θα προσφέρει στον Αργεντινό. Αλλά το γεγονός πως μπορεί να τον κάνει, να γίνει πλέον πολύ πιο τολμηρός στις αποφάσεις του μέσα στο γήπεδο. Ποιότητα έχει σαν ποδοσφαιριστής, μαζί με πολλές αγωνιστικές αρετές.

Αν υστερούσε όμως, σε κάτι σημαντικό, πέρα απ’ το τακτικό σκέλος, ήταν η έλλειψη τόλμης στις τελικές αποφάσεις του όποτε πλησίαζε ή πατούσε στο αγωνιστικό τρίτο του αντιπάλου. Οι δεύτερες σκέψεις που έκανε όταν έφτανε σ’ εκείνο το σημείο για το αν θα έπρεπε να παίξει κάθετα, να πάει σε ατομική ενέργεια, να ψάξει τη συνεργασία ή την εκτέλεση. Αυτά τα 2-3 δευτερόλεπτα που «φρέναραν» τις κινήσεις του και τον έκαναν πολύ πιο προβλέψιμο.

Αν το γκολ που πέτυχε τον «ξεκλειδώσει» και τον βοηθήσει να το «βρει» όλο αυτό και να αποκτήσει μεγαλύτερη διάρκεια (το Νο1 ζητούμενο για κάθε ποδοσφαιριστή), το αγωνιστικό όφελος για τον Παναθηναϊκό θα είναι πολύ-πολύ μεγάλο. Κι όντως το «τριφύλλι» θα «κερδίσει» ένα μεγάλο στοίχημα κι έναν παίκτη που και μπορεί να του δώσει πράγματα και τον έχει ανάγκη στην προσπάθεια που κάνει για να το «γυρίσει» σιγά-σιγά...