Η ΑΕΚ δεν χάνει, δεν δέχεται γκολ, αύξησε τη διαφορά και ο χρόνος αντίστροφα μετρά

Το ιδανικό θα ήταν να έκανε φιέστα από χθες βράδυ. Δεν έγινε αυτό. Υπάρχει και αντίπαλος στο χορτάρι και ο χθεσινός Παναθηναϊκός ήταν πιο αξιοπρεπής και ανταγωνιστικός από όσα είδαμε με τον Ολυμπιακό. Η ΑΕΚ δεν ήταν το ίδιο καλή, αποτελεσματική και focus στη νίκη, όπως με Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ. Παρόλα αυτά δεν έχασε η ΑΕΚ, διατηρώντας το αήττητο της από τον περασμένο Οκτώβρη. Παρόλα αυτά δεν δέχθηκε καν γκολ. Και δεν έχει δεχθεί στα πλέι οφ. Είχε πέντε φάσεις για γκολ και έγινε ήρωας της βραδιάς ο Λαφόν. Στο τέλος της βραδιάς, αύξησε τη διαφορά της από τον Ολυμπιακό που είναι ο αμέσως επόμενος διεκδικητής του τίτλου. Είναι στο +6 από Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ, απομένουν τρία παιχνίδια και τα δύο είναι στη Νέα Φιλαδέλφεια. Για όσους θέλουν να βλέπουν το... μαύρο, πλησίασε ακόμη πιο κοντά στον τίτλο.

Η ΑΕΚ δεν είναι τέλεια, δεν είναι πλήρης όπως θα θέλαμε. Είναι όμως – και παραμένει – η πιο πειστική ομάδα για τον τίτλο στην Ελλάδα, το φαβορί και δικαίως η καλύτερη και πιο σταθερή έναντι του ανταγωνισμού που όποιος είδε το χθεσινό ματς στην Τούμπα καταλαβαίνει τι εννοώ. Και αυτό δύσκολα θα αλλάξει μέχρι και την 17^η Μάη. Είτε το σηκώσει την Κυριακή, είτε εν συνεχεία στις 13/5, είτε στην τελευταία αγωνιστική, η εικόνα και η ουσία δεν αλλάζει.

Το 2024 η εικόνα του ανταγωνισμού ήταν διαφορετική, ο ΠΑΟΚ είχε τέσσερα παιχνίδια να δώσει και το γύρισε απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που δεν βλεπόταν και έπαιξε δυνατά μόνο κόντρα στην ΑΕΚ. Η ΑΕΚ τότε το έχασε μόνη της, μετρώντας πολλές επιπολαιότητες στο χορτάρι και στον πάγκο της. Εδώ τώρα η ΑΕΚ αν και στους πρώτους μήνες της, είναι πολύ πιο σοβαρή, συγκεντρωμένη και παίρνει σχεδόν πάντα αυτό που θέλει.

Τι δεν έκανε καλά η ΑΕΚ

Το σχέδιο του Μάρκο Νίκολιτς χθες δούλεψε για 20 λεπτά. Η ΑΕΚ έκανε φάσεις, έπαιρνε την μπάλα συνεχώς, πίεζε και δημιουργούσε την αίσθηση ότι αργά ή γρήγορα θα σκοράρει. Ξόδεψε κάποιες καλές ευκαιρίες, ο Λαφόν έπιασε 2-3 πολύ καλές και φτάσαμε στην αποβολή. Ο ΠΑΟ μετά μαζεύτηκε, απενεχοποιήθηκε αγωνιστικά και έβγαλε αντίδραση απέναντι στη δύσκολη συνθήκη. Η ΑΕΚ είχε μπει πιο χαλαρά από το συνηθισμένο της μετά το 3-1 της Τούμπας και με το 10 vs 11, παραχαλάρωσε και περίμενε πότε το γκολ θα μπει… μόνο του. Το ημίχρονο πέρασε και μετά έχουμε την μεγάλη φάση του Βάργκα και του Ζοάο Μάριο. Και εδώ ο Λαφόν κράτησε τον ΠΑΟ. Και εδώ η μέτρια ΑΕΚ θα μπορούσε να βάλει το γκολ που έψαχνε.

Η είσοδος του Γιόβιτς και του Ζοάο Μάριο δεν βοήθησαν στην εικόνα και στην ταχύτητα. Η ΑΕΚ… βάρυνε. Η είσοδος του Ελίασον ακόμη χειρότερα. Ο ΠΑΟ πήρε θάρρος και στο τέλος θα μπορούσε να κάνει την μεγάλη ζημιά στην ΑΕΚ που πήρε ρίσκα μετά το 75’. Ο Στρακόσια όμως ήταν εκεί και κράτησε την ΑΕΚ όρθια όπως το κάνει με συνέπεια από το περασμένο καλοκαίρι σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Η διακοπή δεν έκανε καλό στην ΑΕΚ. Την ξεκούρασε μεν, αλλά την έβγαλε από το δρόμο που είχε μπει και της έκανε τη μεγάλη διαφορά. Ο πάγκος δεν έδωσε βοήθειες σε μία 11άδα που φάνηκε ότι χρειαζόταν. Ο Πήλιος ταλαιπωρήθηκε πολύ όταν ο Τεττέη έπεσε πάνω του, ο Πινέδα δεν ήταν στο καλό του βράδυ, ο Κοϊτά μακριά από τον καλό του εαυτό, ο Ζίνι πάλευε όλο το βράδυ και είχε ουσία μόνο στην φάση της αποβολής και ο Βάργκα δεν μπήκε στο πνεύμα, ενώ έχασε και την μεγαλύτερη φάση.

Η ΑΕΚ έχει κάνει πολλές υπερβάσεις φέτος. Αγωνιστικά, απέναντι στον ανταγωνισμό, στο εσωτερικό της και για αυτό σηκώνει 12.000 κόσμο να πηγαίνει στις προπονήσεις, ενώ περισσότερο κόσμο βλέπεις σε λίγα γήπεδα πια στην Ελλάδα.

Δεν το έχει κατακτήσει ακόμη η ΑΕΚ, αλλά φαίνεται πως θα το κατακτήσει αργά ή γρήγορα. Η ίδια σε πείθει, ο ανταγωνισμός όχι.