Γιατί το Μπαγκλαντές αγαπά τον Μέσι και την Αργεντινή, σαν να έχει για πρωτεύουσα το Μπουένος Άιρες;
Από το Μουντιάλ του 2022, οι οπαδοί της Αργεντινής και του Λιονέλ Μέσι στο Μπαγκλαντές, είχαν... βαπτιστεί ως «οι πιο άκυροι της διοργάνωσης». Αιτίες, όμως, υπάρχουν.
Ίσως μοιάζει υπερβολικό, αλλά είναι; Θυμηθείτε τις εικόνες από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ. Μετά από κάθε μεγάλη νίκη ή πρόκριση της Αργεντινής, έως και την κατάκτηση του τροπαίου μετά από 36 «ανομβρίας», απέναντι στη Γαλλία, όταν αναζητούσες στο Twitter αντιδράσεις και πανηγυρισμούς, τα πρώτα βίντεο στα οποία «έπεφτες» πάνω, ήταν από το Μπαγκλαντές και όχι από την Αργεντινή!
Το συγκεκριμένο «φαινόμενο» μόνο τυχαίο δεν ήταν, μιας και στο αμέσως επόμενο Μουντιάλ, αυτό που «διανύουμε» τώρα, επέστρεψε. Ίσως και σε μεγαλύτερη ένταση από πριν, σε μία περίοδο -μάλιστα- που οι μουσώνες, με έντονες βροχές και ακραίες θερμοκρασίες, έχουν κάνει την εμφάνισή τους. Οι εικόνες από γεμάτα πάρκα στη Ντάκα, την πρωτεύουσα της χώρας, όπου έχουν στηθεί γιγαντοοθόνες για το ματς της Αργεντινής, κάνουν τον γύρο του κόσμου.
Γιατί το Μπαγκλαντές, λοιπόν, μία χώρα 170 εκατομμυρίων κατοίκων, περίπου 17.000 μακριά από το Μπουένος Άιρες, αγαπά τον Λιονέλ Μέσι και την Αργεντινή τόσο πολύ, ώστε να «βγαίνουν» εκατομμύρια κόσμου στους δρόμους, μετά από κάθε επιτυχία;
Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986
Αναζητώντας απάντηση στο παραπάνω ερώτημα, αρκετοί δημοσιογράφοι απευθύνθηκαν σε ντόπιους. Σύμφωνα με αυτούς, ως αφετηρία αυτής της σχέσης ορίζονται τα '80s, όταν οι πρώτες έγχρωμες τηλεοράσεις έφτασαν στο Μπαγκλαντές.
Ένα από τα πρώτα Μουντιάλ που είδαν και μαγεύτηκαν, λοιπόν, ήταν του Μεξικού το 1986, όταν ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα έδωσε τη μεγαλύτερη παράσταση της ζωής του.
Άλλωστε, σε ένα από τα πιο εμβληματικά ματς εκείνου του τουρνουά, «τιμώρησε» τους Άγγλους με το «χέρι του Θεού» και το «γκολ του αιώνα», και για χάρη του λαού του Μπαγκλαντές, αφού κάποτε η χώρα αποτέλεσε αποικία τους.
Η απουσία σημείου αναφοράς
Πέραν της 4ης θέσης της Νοτίου Κορέας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002, καμία χώρα από την Ασία δεν έχει καταφέρει να εξελιχθεί σε «σημείο αναφοράς» για την ήπειρο, τουλάχιστον στη συγκεκριμένη διοργάνωση.
Οι επιτυχίες απουσιάζουν, η εθνική ομάδα του Μπαγκλαντές δεν είναι αρκετά ισχυρή όχι μόνο για τρόπαια, αλλά και για παρουσίες σε μεγάλες διοργανώσεις, οπότε αναζητήθηκαν άλλες λύσεις.
Πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, οι παραδοσιακές δυνάμεις, με τις σταθερές και μεγάλες πορείες σε Μουντιάλ, έχουν τον πρώτο λόγο. Στην περίπτωση του Μπαγκλαντές, μετά την Αργεντινή σε αυτήν τη λίστα, ακολουθεί η Βραζιλία.
Η μάχη της ανεξαρτησίας
Η θετική διάθεση προς την Αργεντινή έχει και ιστορική-κοινωνική διάσταση. Όταν το Μπαγκλαντές πάλεψε -κυριολεκτικά- για την ανεξαρτησία του το 1971, από την ηγεμονία του Πακιστάν, πολλοί συγγραφείς, καλλιτέχνες και άνθρωποι της νόησης από τη Νότια Αμερική και κυρίως την Αργεντινή, εξέφρασαν τη στήριξή τους.
Παράλληλα, από το 1972 ξεκίνησαν διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, έστω και αν δεν κράτησαν πολύ και σταμάτησαν το 1978. Πότε αναθερμάνθηκαν πάλι, στην πράξη; Στο Μουντιάλ του 2022!
Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου τον Δεκέμβριο του 2022, ο Υπουργός Εξωτερικών της Αργεντινής, Σαντιάγο Καφιέρο, δήλωσε σε ένα tweet ότι η χώρα του σκοπεύει να ανοίξει ξανά την πρεσβεία της Αργεντινής στη Ντάκα, επικαλούμενος την αύξηση του εμπορίου και το κοινό ενδιαφέρον για συνεργασία σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένου του αθλητισμού.
Η απόφαση δεν ήταν μόνο μια ευχάριστη είδηση, αλλά απόδειξη ότι ο αμοιβαίος θαυμασμός και σεβασμός της Αργεντινής και του Μπαγκλαντές υπάρχει και έχει πολύ βαθιές ρίζες.