Φέτος στα ντέρμπι κάτι δεν πάει καλά με τις εργοστασιακές ρυθμίσεις...
Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Σε ένα ακόμη ντέρμπι, ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε κατώτερος των περιστάσεων, την πάτησε ξανά σαν... πρωτάρης και λίγες μέρες μετά τον αποκλεισμό σοκ από τον ΠΑΟΚ για το Κύπελλο, «ανέστησε» μέσα στο «κάστρο» του και τον «λαβωμένο» Παναθηναϊκό, τον οποίο είχε ισοφαρίσει στα χασομέρια στο ματς του πρώτου γύρου!
Οι «πράσινοι» δεν έδωσαν χώρο στους γηπεδούχους για να χτυπήσουν στα μεσοδιαστήματα, τους πέρασαν... χειροπέδες, τους οδήγησαν σε σέντρες, ενώ πέτυχαν και τον απόλυτα αιφνιδιασμό με τον Ταμπόρδα, σε ένα γκολ με μεγάλη δόση τύχης και στο όριο του οφσάιντ που, όμως, έμελλε να κρίνει την αναμέτρηση.
Παρά τις ατάκες Μεντιλίμπαρ πριν από τη σέντρα ότι στα ντέρμπι δεν υπάρχουν φαβορί, οι παίκτες του τα έκαναν όλα λάθος πάνω στο χορτάρι. Επαιξαν με απίστευτη αφέλεια στην άμυνα, εντελώς προβλέψιμοι στην επίθεση, δεν βρήκαν λύσεις απέναντι σε μια ομάδα που αμύνθηκε μαζικά πίσω από τη σέντρα και την μπάλα, με αποτέλεσμα να πέσουν με πάταγο από την κορυφή της βαθμολογίας.
Ανεξάρτητα με το τελικό αποτέλεσμα, η προσέγγιση του Μεντιλίμπαρ να επιλέξει μια σφιχτή δεξιά πτέρυγα για να περιορίσει τη δράση των Κυριακόπουλου, Αντίνο, σε συνδυασμό με την επιλογή δύο επιθετικών απέναντι στο 3-4-2-1 του Μπενίτεθ, είχε λογική τουλάχιστον στη θεωρία. Ο Ολυμπιακός σε ένα τέτοιο παιχνίδι, έπρεπε να έχει και αμυντικές σταθερές, όχι... λυμένο το ζωνάρι από το πρώτο λεπτό κι ας δέχθηκε ένα γκολ πολύ νωρίς, από κόντρες, λάθη και από οριακή θέση οφσάιντ του Τετέι πριν η μπάλα φτάσει στον σκόρερ Ταμπόρδα.
Με κατοχή μπάλας 72% και ουσία μηδέν...
Με 72% κατοχή μπάλας, αλλά ανούσια, καθώς ουσιαστικά δημιουργήθηκαν μικροευκαιρίες στο πρώτο μέρος, οι «ερυθρόλευκοι» κυριάρχησαν, αλλά επί της ουσίας έκαναν μια τρύπα στο νερό. Βγήκαν πρώτοι στις περισσότερες μονομαχίες, κράτησαν μπάλα, αλλά το παιχνίδι τους ήταν εντελώς προβλέψιμο, η μία σέντρα διαδεχόταν την άλλη, ενώ και η επιλογή να... σημαδέψει ο Ποντένσε τον Καλάμπρια δεν έφερε αποτέλεσμα, κυρίως λόγω της έλλειψης καθαρού μυαλού και ψυχραιμίας στην τελική προσπάθεια.
Ο Κοστίνια δεν δικαίωσε σε καμία περίπτωση την παρουσία του (όχι ότι ο Ροντινέι έδωσε πολλά περισσότερα), έκανε το ένα λάθος πίσω από το άλλο και σωστά αντικαταστάθηκε για να δώσει τη θέση του στον Ζέλσον. Η έλλειψη δημιουργίας, φαντασίας και χημείας στο επιθετικό τρίτο ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής, καθώς ο Ελ Καμπί έγινε... σάντουιτς ανάμεσα σε Ινγκασον και Πάλμερ Μπράουν, ενώ οι διαδοχικές σέντρες αποδείχθηκαν εύκολη δουλειά για τους τρεις στόπερ του Μπενίτεθ.
Ολα στραβά έχασε κι ο Ζέλσον το άχαστο στο 78'
Από την άλλη πλευρά, το 0-1 που πήγαν οι δύο ομάδες στην ανάπαυλα δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα του ματς, μιας και οι «πράσινοι» απλώς αποδείχθηκαν πιο τυχεροί σε μία από τις επισκέψεις τους στην περιοχή του Τζολάκη. Κι ενώ στο δεύτερο μέρος, θα περίμενε κανείς κάτι διαφορετικό, τίποτα δεν άλλαξε, παρά μόνο κάποια πρόσωπα. Ο Παναθηναϊκός κράτησε κοντινές αποστάσεις μεταξύ των γραμμών του, οι τρεις στόπερ καθάριζαν τις σέντρες τη μία πίσω από την άλλη, τα νέα πρόσωπα που ήρθαν από τον πάγκο δεν έδωσαν τίποτα, έχασε κι ο Ζέλσον το άχαστο στο 78' και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος, με τον κόσμο να αποχωρεί απογοητευμένος.
Κι επειδή πολλοί λένε και καλά κάνουν ότι είχε και ο Παναθηναϊκός την καλή του στιγμή δύο λεπτά αργότερα με τον Παντελίδη, θα μιλούσαμε για άλλο ματς αν είχε γίνει το 1-1, σε εκείνο το χρονικό σημείο. Οσο περνούσε η ώρα και παρότι μπήκαν στο τερέν οι Τσικίνιο, Κλέιτον (αντί του Ελ Καμπί που ήταν σκιά του καλού εαυτού του), το ματς εξελίχθηκε σε ροντέο, το άγχος έπνιξε τους γηπεδούχους και τα νεύρα χτύπησαν... κόκκινο.
Σε ένα ακόμη ντέρμπι ο Ολυμπιακός δεν τα κατάφερε, ενώ για πρώτη φορά έχασε φέτος κι εντός για το πρωτάθλημα μετά την ισοπαλία με την Κηφισιά. Οι «ερυθρόλευκοι» έδωσαν δικαιώματα στην Τούμπα κι από εκεί που προηγήθηκαν έχασαν με ανατροπή. Νίκησαν μόνο την ΑΕΚ στο Φάληρο, έφεραν ισοπαλία σε Λεωφόρο και Φιλαδέλφεια, ενώ βρέθηκαν πίσω στο σκορ και με ισοφάριση στα χασομέρια, ενώ χθες από το 7' έως το 97' δεν κατάφεραν να σημειώσουν ένα γκολ, έστω για να σώσουν τον βαθμό της ισοπαλίας...
Το πλάνο του Μεντιλίμπαρ πήγε στα σκουπίδια, στην πρώτη του κόντρα με τον Ράφα Μπενίτεθ, ο οποίος είδε τους παίκτες του να ακολουθούν πιστά το σενάριο και να ανταποκρίνονται σε ό,τι πρόβλημα προσπάθησε να τους βάλει ο αντίπαλος, όχι μόνο επειδή ήταν πιστοί στο σχέδιο, αλλά κι επειδή έβγαλαν δυναμισμό και τσαμπουκά σε όλες τις προσωπικές μονομαχίες...
Οταν δεν υπάρχει σοβαρό εναλλακτικό πλάνο, ούτε φαντασία, δεν βγαίνουν οι προσωπικές ενέργειες και η μία γιόμα υποδέχεται την άλλη, το παιχνίδι γίνεται προβλέψιμο και τα προβλήματα διογκώνονται κάτι που δεν έχει συμβεί φέτος για πρώτη φορά, άρα κάτι πρέπει να αλλάξει το συντομότερο...