Δεύτερη ευκαιρία ή καλό καλοκαίρι

Πιο απλά δεν θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα για τον Άρη εν όψει της πρεμιέρας του στα playoffs με παιχνίδι match ball κόντρα στον Λεβαδειακό. Ο Άρης εάν δεν κερδίσει την ομάδα έκπληξη που έχει δημιουργήσει ο Νίκος Παπαδόπουλος και η μεταξύ τους διαφορά παραμείνει στους 6 βαθμούς ή πάει στους 9 με ήττα, τότε αυτομάτως τα υπόλοιπα πέντε παιχνίδια της σειράς θα αποκτήσουν διαδικαστικό χαρακτήρα. Δεν θα υπάρχει ουσιαστικό βαθμολογικό κίνητρο και το club θα μπει από αρχές Απριλίου σε μια κουβέντα που ελάχιστα θα αφορά τα εναπομείναντα παιχνίδια αλλά θα περιστρέφεται γύρω από την επόμενη μέρα στο σύλλογο και στον διακαή πόθο για μια αλλαγή σε όλα τα επίπεδα. Στην ουσία ο Άρης κινδυνεύει με ήττα στην πρωτεύουσα της Βοιωτίας να βυθιστεί ακόμη περισσότερο στην εσωστρέφεια, αγαπημένο του σπορ διαχρονικά που… τρέφεται από τις αποτυχίες.

Το σύστημα διεξαγωγής των playoffs με την διαίρεση των βαθμών του δίνει μια δεύτερη ευκαιρία που βάσει εικόνας στην κανονική διάρκεια δεν την δικαιούται αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς. Του είναι αρκετή όμως; Το μεγαλύτερο εμπόδιο που έχει να ξεπεράσει το γκρουπ για να μην πάει στον κάλαθο των αχρήστων η δεύτερη ευκαιρία είναι η κακή εικόνα που έχει εμφανίσει στην πλειονότητα των φετινών του αγώνων. Περιορίζοντάς το μόνο στα ματς με τους τρεις αντιπάλους του στο 5-8 (Λεβαδειακό, ΟΦΗ και Βόλο), ο Άρης έχει κάνει μόλις μια νίκη κόντρα στο Βόλο κι αυτή στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος. Πρόβλημα.

Άρα για να ξεκινήσει με το διπλό στην έδρα του βασικού του αντίπαλου για την 5η θέση Λεβαδειακού, θα πρέπει να βελτιώσει το παιχνίδι του σε πολλούς τομείς. Σε πρώτη φάση στην επίθεση όπου οι χαμηλές επιδόσεις του αποτελούν ένα ακόμη βασικό ανασταλτικό παράγοντα. Σκοράροντας με το σταγονόμετρο και χωρίς παραγωγή φάσεων, δεν έχει καμία τύχη και θα δικαιώσει ακόμη και την μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου του που ελπίζει… περίπου σε ένα θαύμα, έχοντας δει μια μέτρια ως κακή ομάδα όλη τη σεζόν. Όπως δεν έχει καμία τύχη αν εμφανίσει εικόνα παρόμοια με αυτή που έδειξε στο τελευταίο παιχνίδι της κανονικής διάρκειας κόντρα στον ΟΦΗ.

Και μόνο το γεγονός ότι αρχές Απριλίου ο Μιχάλης Γρηγορίου, ο τρίτος προπονητής στη σεζόν, ψάχνεται και ανακατεύει την τράπουλα αναζητώντας το ιδανικό σχήμα δείχνει το μέγεθος της φετινής αποτυχίας. Ποτέ στη σεζόν ο Αρης δεν κατάφερε να αποκτήσει ένα βασικό κορμό. Κάποιες σταθερές. Για δυο λόγους. Ο ένας ήταν οι χαμηλές επιδόσεις των περισσότερων παικτών που χρησιμοποιήθηκαν και οδηγούσαν αναγκαστικά τους προπονητές σε αλλαγές και ο δεύτερος οι αλλεπάλληλοι τραυματισμοί που εξελίχθηκαν σε γάγγραινα. Ελάχιστοι ήταν αυτοί που δεν απουσίασαν για κάποιο λόγο.

Ο Γρηγορίου φέρει την μικρότερη ευθύνη. Για την ακρίβεια είναι ο τελευταίος στον οποίο μπορεί κάποιος να χρεώσει πράγματα. Έχει έναν άχαρο ρόλο να διεκπεραιώσει αναλαμβάνοντας μια προβληματική ομάδα. Το αν θα τα καταφέρει, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό την Κυριακή (5/4) το απόγευμα. Στο γήπεδο θα φανούν και τα όποια αποτελέσματα της δουλειάς που έγινε στη διακοπή, ωφέλιμη από κάθε άποψη. Αν έρθει η νίκη, το κίνητρο ανανεώνεται και τα playoffs αποκτούν νόημα και υπόσταση για τον οργανισμό. Με ισοπαλία και πολύ περισσότερο με ήττα η σεμνή τελετή λαμβάνει πρόωρα τέλος, δικαιώνονται όσοι δεν δίνουν καμία τύχη στην ομάδα της Θεσσαλονίκης και από Μ. Δευτέρα ξεκινάει ο Γολγοθάς του club…