Χοσέ Κάρλος στο Athletiko: «Η φωτογραφία που κράτησα απ' την ΑΕΚ και το αδύναμο σημείο της Ράγιο»
Ο βασικός συνδετικός κρίκος μεταξύ ΑΕΚ και Ράγιο Βαγιεκάνο, Χοσέ Καρλός, στο Athletiko. Το φαβορί στους «8» του Conference League και όσα έζησε στην Ελλάδα.
Από τη στιγμή που οριστικοποιήθηκε το «ραντεβού» της ΑΕΚ με τη Ράγιο Βαγιεκάνο στα προημιτελικά του Conference League, αβίαστα προέκυψε το ερώτημα: «ποιοι έχουν παίξει και στις δύο;»
Η λίστα δεν είναι ούτε μικρή, ούτε μεγάλη, αλλά κανένα από τα ονόματα σε αυτήν, δεν έχει τη σύνδεση του Χοσέ Κάρλος με την ισπανική ομάδα.
Το καλοκαίρι του 2011, στα 24 του χρόνια, υπέγραψε με την ΑΕΚ, που βρισκόταν σε μία εντελώς διαφορετική κατάσταση από τη σημερινή. Οι προσδοκίες για τον ίδιο υπήρξαν τεράστιες, πολλοί περίμεναν έναν αντικαταστάτη του Νάτσο Σκόκο, αλλά παρά τις κάποιες εκλάμψεις ποιότητας, δεν εκπληρώθηκαν. Το αμέσως επόμενο καλοκαίρι, ο Χοσέ Κάρλος αποχώρησε, αφού τα πράγματα για την ΑΕΚ γίνονταν ολοένα και πιο δύσκολα, αγωνιστικά και οικονομικά.
Επόμενος προορισμός της καριέρας του, για δύο σεζόν, ήταν η νυν αντίπαλος της «Ένωσης» στα προημιτελικά του Conference League. «Η μοίρα μου έπαιξε περίεργο παιχνίδι, έτσι;» ανέφερε χαριτολογώντας.
Ο Χοσέ Κάρλος, ο βασικός συνδετικός κρίκος μεταξύ ΑΕΚ και Ράγιο Βαγιεκάνο, σε μία συνέντευξη στο Athletiko, για όσα περιμένει από το συγκεκριμένο ζευγάρι, αλλά και όσα θυμάται από το πέρασμά του από την Ελλάδα.
Πού βρίσκεσαι τώρα;
«Ζω σε ένα μικρό χωριό της Ουέλβα, στην Ανδαλουσία. Λέγεται Διοσίντο. Δουλεύω σε μία ακαδημία ποδοσφαίρου εδώ, στο χωριό μου: το Μίνας ντε Ριοτίντο».
Παρακολουθείς ποδοσφαιρικά νέα ή από το 2021 που αποσύρθηκες, έχει αποστασιοποιηθεί;
«Κυρίως τη La Liga, αλλά είμαι ενημερωμένος σχεδόν για όλα. Υπήρξα λίγο αποσυνδεμένος από την Ελλάδα, αλλά είδα πως Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ έχουν τους ίδιους βαθμούς. Πολύ εντυπωσιακό».
Τι άποψη έχεις για τη Ράγιο;
«Είναι μια ομάδα που της αρέσει να χτίζει τις επιθέσεις της από την άμυνα. Επιμένει σε αυτό και είναι λογικό, γιατί έχει καλούς ποδοσφαιριστές για να το υποστηρίξει. Η δύναμή της, βέβαια, είναι από τη μέση και μπροστά. Ειδικά στα άκρα, που έχει ταχύτατους παίκτες. Ξεχωρίζει ο Ντε Φρούτος».
Υπάρχει φαβορί στο ζευγάρι;
«Και οι δύο είναι καλές ομάδες. Στα νοκ-άουτ, πολλές φορές, όλα εξαρτώνται από το ποιος παίζει τη ρεβάνς εντός. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, λοιπόν, είναι καλό για την ΑΕΚ που το δεύτερο ματς παίζεται στην Αθήνα.
Από την άλλη, το γήπεδο της Ράγιο, ως έδρα, είναι ίσως το μεγαλύτερό της πλεονέκτημα. Είναι μικρό, γεμίζει συνεχώς και ο κόσμος την στηρίζει πολύ. Εκεί, νιώθει πολύ άνετα».
Το μεγαλύτερο μειονέκτημά της;
«Ότι αγωνίζεται σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, για μόλις δεύτερη φορά στην ιστορία της. Δεν είναι συνηθισμένη σε τέτοιου είδους παιχνίδια. Προχωράει καλά μεν, πήρε έστω και αγχωτικά την πρόκριση απέναντι στη Σάμσουνσπορ, αλλά για μένα, αυτή η έλλειψη εμπειρίες είναι το βασικό μειονέκτημά της. Ειδικά για όσους περιμένουν να φτάσει έως το τέλος και την κατατάσσουν στα φαβορί για την κατάκτηση του Conference League».
Ως σύλλογος αντιπροσωπεύει κάτι μεγαλύτερο, έτσι;
«Πράγματι, το ένιωσα παίζοντας εκεί. Είναι πολύ ιδιαίτερος σύλλογος. Παίζει σε ένα μικρό γήπεδο, σε μία συνοικία της Μαδρίτης, με διαφορετική κουλτούρα από ό,τι έχεις συνηθίσει. Είναι κάτι ξεχωριστό».
Από την ΑΕΚ, ποιον ξεχωρίζεις;
«Νομίζω τον Λούκα Γιόβιτς. Είναι ένας πολύ δυνατός επιθετικός, με πολύ καλά τελειώματα φάσεων. Εδώ στην Ισπανία δεν τον είδαμε πολύ, όσο βρισκόταν στη Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά βλέπω ότι στην ΑΕΚ τα πηγαίνει εξαιρετικά».
Στην Ισπανία και συγκεκριμένα, στον σύλλογο που σε ανέδειξε, τη Σεβίλλη, έχετε και τον προηγούμενο προπονητή της ΑΕΚ.
«Τα αποτελέσματα δεν τον βοηθούν, αλλά θεωρώ πως ο Ματίας Αλμέιδα κάνει εξαιρετική δουλειά. Η Σεβίλλη τα τελευταία τρία ή τέσσερα χρόνια ζει μια κατάσταση διαφορετική από αυτή που είχε συνηθίσει. Ήταν συνηθισμένη να είναι πάντα ψηλά, να έχει καλά αποτελέσματα, να παίζει στην Ευρώπη. Τα τελευταία χρόνια, για διάφορους λόγους, δεν ήταν έτσι, αλλά νομίζω ότι είναι πολύ καλός προπονητής. Είναι ένας προπονητής με πολλή προσωπικότητα και ξέρει πολύ καλά τι θέλει από την ομάδα του. Ελπίζω να συνεχίσει την καλή δουλειά, να διατηρήσει τη Σεβίλλη στην πρώτη κατηγορία και να αρχίσει να βελτιώνεται σιγά-σιγά».
Ήταν ο τελευταίος που κατέκτησε πρωτάθλημα με την ΑΕΚ. Ο αμέσως προηγούμενος ήταν ο Μανόλο Χιμένεθ, που γνωρίζεστε πολύ καλά.
«Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που είχαμε επαφή, γιατί οι δρόμοι μας χώρισαν. Εγώ συνέχισα να παίζω, αυτός προπονούσε άλλες ομάδες και η αλήθεια είναι ότι δεν ξαναμιλήσαμε καθόλου από τότε. Ξέρω ότι ήταν στον Άρη Θεσσαλονίκης. Είναι ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, στον οποίο είμαι πολύ ευγνώμων. Πιστεύω ότι αυτός μου έδωσε την ευκαιρία να βρεθώ στη Σεβίλλη και να ξεκινήσω την καριέρα μου. Ήταν αυτός που με βοήθησε να κάνω εκείνο το βήμα για να ξεκινήσω ως επαγγελματίας. Έχω πολύ καλές αναμνήσεις από εκείνον, με μεγάλη εκτίμηση. Και του εύχομαι τα καλύτερα όπου κι αν βρίσκεται».
Στη δική σου εποχή, δεν υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες, ώστε η ΑΕΚ να κατακτήσει πρωτάθλημα.
«Ναι, εκείνη την περίοδο τα πράγματα δεν ήταν όπως τώρα. Όπως λες κι εσύ, ο σύλλογος είχε οικονομικά και αγωνιστικά προβλήματα. Ακόμα και η πόλη. Ήταν διαφορετικές συνθήκες. Παρ’ όλα αυτά κάναμε καλή σεζόν και τερματίσαμε τρίτοι πίσω από τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό».
Ήταν αυτός ο λόγος που ήθελες μόνο συμβόλαιο ενός έτους;
«Όχι, επιλέξαμε συμβόλαιο ενός έτους, γιατί έτσι αποφασίσαμε υπολογίζοντας τα δεδομένα. Ήταν καλή ομάδα, αλλά ούτε εκείνη ήξερε τι θα συμβεί. Και όταν δεν ξέρεις τι θα γίνει, είναι καλύτερα να κάνεις ένα χρόνο και να περιμένεις. Και μετά να έχεις τη δυνατότητα να ανανεώσεις ή να επεκτείνεις το συμβόλαιο. Σε αυτή την περίπτωση έμεινα μόνο έναν χρόνο και μετά πήγα στη Ράγιο».
Τι αναμνήσεις έχεις από την Ελλάδα και την ΑΕΚ;
«Έχω πολύ καλές αναμνήσεις από την περίοδό μου στην Ελλάδα. Ήμουν 24 χρονών, αν δεν κάνω λάθος, και ήταν η πρώτη φορά που έφευγα από το σπίτι, έξω από την Ισπανία. Η αλήθεια είναι ότι κρατάω πολύ καλές αναμνήσεις, ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία. Πάντα όταν με ρωτάνε εδώ, λέω ότι η Ελλάδα μοιάζει πολύ με την Ισπανία. Λόγω του κλίματος, των ανθρώπων, του τρόπου ζωής. Ένιωσα πολύ άνετα. Υπήρχαν κάποια προβλήματα, αλλά εμένα μου φέρθηκαν εξαιρετικά και κρατάω πολύ όμορφες αναμνήσεις. Είναι αλήθεια ότι φαινόταν πως ήταν μια μεγάλη ομάδα. Μια ομάδα με μεγάλη ιστορία. Και αυτό το καταλαβαίνεις από την πρώτη στιγμή που φτάνεις εκεί. Από τις εγκαταστάσεις, από τους φιλάθλους, από την ιστορία του συλλόγου».
Οι περισσότεροι σε θυμούνται για το γκολ απέναντι στη Ντιναμό Τιφλίδας, που βοήθησε την ΑΕΚ να προκριθεί στους ομίλους του Europa League.
«Ναι, το θυμάμαι, έπεσα με το κεφάλι για να σκοράρω. Ήταν ένα ιδιαίτερο γκολ στην πορεία μου. Μάλιστα, έχω κρατήσει ακόμα μία φωτογραφία από κάποια εφημερίδα που κυκλοφόρησε την επόμενη ημέρα. Και όχι ελληνική εφημερίδα, αλλά της πατρίδας μου, της Σεβίλλης!»
Η Ελλάδα, γενικά, πώς ήταν;
«Θυμάμαι που είχα πάει στην Ακρόπολη και το ιστορικό κέντρο με την οικογένειά μου. Λάτρευα τη Γλυφάδα. Δεν ξέρω αν θα επιστρέψω ποτέ στην Ελλάδα, αλλά μου άρεσε πάρα πολύ».
Ποια τα σχέδιά σου για το μέλλον;
«Νομίζω πως θα παραμείνω σε αυτό που κάνω τώρα, δηλαδή να διδάσκω ποδόσφαιρο σε παιδιά που μένουν στο χωριό μου. Η ζωή ποτέ δεν ξέρεις πού μπορεί να σε οδηγήσει, αλλά απολαμβάνω να μεταφέρω όσα ξέρω στα παιδιά. Ελπίζω να μου απομένουν πολλά χρόνια ακόμη, στα οποία θα μπορώ να προσφέρω και να παραμένω συνδεδεμένος με το ποδόσφαιρο. Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτό είναι που ξέρω να κάνω και σε αυτό έχω αφιερώσει πολλά χρόνια της ζωής μου».
