Αυτοι είναι οι πιο φανατικοί οπαδοί στο NBA. Αλλα τι σημαίνει «φανατικοί»;
Ξεχάστε Αθήνα, Πόλη ή Βελιγράδι και βόλτες με το magic bus. Στον «μαγικό πλανήτη» οι οπαδοί έχουν άλλη προσέγγιση και οι φανατικοί είναι απλώς οι φασαριόζοι.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Έχει σημασία ποιες λέξεις χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε μία κατάσταση. Αυτό που εμείς οι Βαλκάνιοι θεωρούμε ως «φανατικός οπαδός» και στο μυαλό μας έχουμε συγκεκριμένες εικόνες από συγκεκριμένα γήπεδα, οι Λατινοαμερικάνοι το γνωρίζουν καλά. Στο βόρειο τμήμα της ηπείρου που ανακάλυψε ο Κολόμβος (όπως διδασκόμαστε) και σε «πολιτισμένα» και… πλουτισμένα πρωταθλήματα, όπως το NBA, ο όρος δεν υπάρχει καν. Στις ΗΠΑ τους φανατικούς των γηπέδων που λέμε εμείς, τους ονομάζουν «annoying». Δηλαδή «ενοχλητικούς». Ως εκεί!
Όποιος σταρ του NBA, ο οποίος δεν έχει προσωπική εμπειρία επί του θέματος, διατυπώσει την εικόνα που έχει στο μυαλό όταν ακούει για ευρωπαϊκό μπάσκετ και Euroleague, εκείνη (η εικόνα) δημιουργείται από τα αμέτρητα στιγμιότυπα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο με τις «καυτές» κερκίδες στα μεγάλα ντέρμπι. Παλιότερα συνέβαινε πιο σποραδικά, μόνο με αφηγήσεις συμπαικτών τους που έζησαν τα μεγάλα ντέρμπι από κοντά. Αυτό των «αιωνίων» στην Αθήνα και τον Πειραιά ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, τον «πόλεμο» του Βελιγραδίου με την Παρτίζαν και τον Ερυθρό Αστέρα, της Κωνσταντινούπολης, όταν η Φενέρμπαχτσε συναντά την Εφές Πίλσεν ή την Γαλατασαράι, το El Clasico της Ισπανίας με την Ρεάλ και την Μπαρτσελόνα. Καμία σχέση με όσα γίνονται στο Toyota Center του Χιούστον, στο United Center του Σικάγου ή στην State Farm Arena της Ατλάντας.
Οι... έδρες του «μαγικού πλανήτη»
Υπάρχουν και στο NBA όμως οι έδρες που οι φιλοξενούμενοι πρωταγωνιστές δεν περνάνε καλά -τουλάχιστον για τα δικά τους δεδομένα. Και σε μία περίοδο που η διαδρομή προς το δαχτυλίδι του πρωταθλητή βρίσκεται στην τελευταία στροφή πριν την τελική ευθεία και τα NBA Finals, όσοι σχετίζονται με τη λίγκα κλήθηκαν να επιλέξουν τις πιο… ενοχλητικές έδρες. Εκεί βέβαια, που το πολύ πολύ να πάθουν κανέναν ελαφρύ πονοκέφαλο από τις φωνές των οπαδών και ο πονοκέφαλος αυτός θα τους περάσει με το μίνιμουμ δόσης παρακεταμόλης.
Παραδοσιακά, οι πιο φασαριοζικοι φίλαθλοι βρίσκονταν στον Gainbridge Fieldhouse της Ιντιανάπολις (όπως δείχνουν οι στατιστικές), στο θρυλικό -για συγκεκριμένο λόγο που εξηγείται παρακάτω- Little Caesars Arena (πρώην The Palace of Auburn Hills) του Ντιτρόιτ και παρά την παρουσία της high society στις προνομιούχες θέσεις, κάτι αντίστοιχο ισχύει δεκαετίες τώρα και στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης.
Για τη σεζόν 2026/27 όμως, πρωταθλητές της φασαρίας και πιο ενοχλητικοί απ’ όλους ήταν αυτοί της Βοστώνης που εμφανίζονταν με δυναμισμό στις κερκίδες του TD Garden όταν στο παρκέ εμφανίζονταν οι Σέλτικς. Το 32,1% των παικτών του NBA υπέδειξαν αυτή την έδρα ως την πιο «καυτή» του πρωταθλήματος, μακράν της δεύτερης.
Από εκεί και πέρα, ακολούθησε η Xfinity Mobile Arena των Φιλαδέλφεια Σίξερς με 17,9% των ψήφων, λίγο πιο… μπροστά από το Madison Square Garden των Νιου Γιορκ Νικς (16,7%). Καμία άλλη αρένα δεν επιλέχθηκε με διψήφιο ποσοστό και στο Νο.4 ήταν το Delta Center των Γιούτα Τζαζ.
Σκόρπιες μπουνιές μιας στο τόσο και το «μακελειό στο Παλάτι»
Δεν είναι μόνο το ταπεραμέντο (είναι και αυτό) που δημιουργεί τεράστιες αποστάσεις στις συγκρίσεις των φανατικών κερκίδων σε Ευρώπη και Αμερική. Είναι και οι συνθήκες.
Για παράδειγμα, το Madison Square Garden της Νέας Υόρκη έχει ένα σύστημα ασφαλείας που μοιάζει με αυτό των δυστοπικών κοινωνιών του μέλλοντος που βλέπουμε σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας όσον αφορά στο σύστημα παρακολούθησης. Ο ιδιοκτήτης του γηπέδου που είναι και ιδιοκτήτης και των Νικς, ο Τζιμ Νόλαν, έχει κατηγορηθεί για αμέτρητες υποθέσεις καταπάτησης προσωπικών δεδομένων. Από τη στιγμή που ένας οπαδός μπει στο γήπεδο και μέχρι που να φύγει καταγράφονται όλες οι κινήσεις του, ενώ υπάρχουν και συστήματα αναγνώρισης προσώπου. Αυτό δεν συμβαίνει σε όλα τα γήπεδα του NBA, αλλά τα μέτρα ασφαλείας είναι ισχυρά (πολλές φορές και… μυστικά). Ένα λάθος να κάνεις την πάτησες!
Αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχουν υπάρξει τσακωμοί ανάμεσα σε οπαδούς που κάθονται δίπλα δίπλα και υποστηρίζουν αντίπαλες ομάδες. Έχουν γίνει «εκρήξεις», αλλά όχι «αδιανόητα επεισόδια».
Σκόρπιες μπουνιές μια στο τόσο έχουν υπάρξει. Τον Γενάρη του 2026, ένας οπαδός που φορούσε φανέλα του Στέφεν Κάρι κατά τη διάρκεια αγώνα των Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς με τους Μιλγουόκι Μπακς στο Chase One του Σαν Φρανσίσκο, γρονθοκόπησε τον διπλανό του.
Κάτι παρόμοιο έγινε την τρέχουσα σεζόν και στο Target Center της Μινεσότα. «Ανώριμες» γροθιές ανάμεσα σε δύο άτομα και χιλιάδες δίπλα τους να μην δίνουν δα και ιδιαίτερη σημασία. Κουράστηκαν, σταμάτησαν και πιθανότατα τους έδιωξαν από το γήπεδο.
Όπως απέβαλαν κάποτε και μάλιστα τον οδήγησαν και στα δικαστήρια, τον αδελφό του Νίκολα Γιόκιτς, Σταχίνια, ο οποίος δύσκολα συγκρατεί τα νεύρα του όταν ακούσει έστω και κάτι αρνητικό για τον Joker. Πλέον, φυλάγεται γιατί είναι με αναστολή και σε κάποια γήπεδα έχει μέχρι και απαγόρευση εισόδου.
Οι οπαδοί, έχουν έρθει και σε… κόντρα με παίκτες. Έχει γίνει κι αυτό. Όχι μόνο απλά beef του στυλ «σου ‘πε, τους ‘πες» και τελείωσε. Στο TD Garden της Βοστώνης έχουν πετάξει μπουκάλι στον Κάιρι Ίρβινγκ. Στο Madison της Νέας Υόρκης έχουν φτύσει τον Τρέι Γιανγκ και παλιότερα στην Xfinity Modile Arena της Φιλαδέλφειας, τότε που ονομαζόταν Wells Fargo Center, έχουν λούσει με ποπ κορν τον Ράσελ Γουέστμπρουκ.
Αυτές και μερικές ακόμα είναι οι περιπτώσεις που ανήκουν στη λίστα με τις εξαιρέσεις και απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Υπήρξε μια φορά μόνο στην ιστορία που δεν μπορεί να συγκριθεί με κάτι ανάλογο εντός των συνόρων του «μαγικού πλανήτη». Τότε που οι πιο έκρυθμοι των… ενοχλητικών φιλάθλων των Πίστονς θύμισαν εκείνους του Ερυθρού Αστέρα, της Μπόκα Τζούνιορς και τους «Teddy Boys 95» της Λέγκια Βαρσοβίας (που λέει ο λόγος), έστω και για λίγα λεπτά. Και τότε συνέβη «Το Μακελειό στο Παλάτι» που μέχρι και ντοκιμαντέρ στο Netflix έγινε.
Στις 19 Νοεμβρίου 2004, στο «The Palace of Auburn Hills» του Μίσιγκαν, η αναμέτρηση ξεκίνησε με αντιμάχους εντός παρκέ τους γηπεδούχους Ντιτρόιτ Πίστονς και τους Ιντιάνα Πέισερς. Μόνο που στην πιο... εντυπωσιακή (με την κακή έννοια) πράξη του αγώνα, οι παίκτες των φιλοξενούμενων ξεκίνησαν έναν αγώνα που έμοιαζε με πυγμαχία. Μία δυναμική φάση κατά τη διάρκεια του ματς εξελίχθηκε σε ένα πολεμικό σκηνικό. Το αποτέλεσμά του; Οι ποινές που επιβλήθηκαν αφορούσαν 9 παίκτες απαγορεύοντας τους τη συμμετοχή σε 146 αγώνες και ζημιώνοντας τους οικονομικά κατά 11 εκατομμύρια δολάρια.
Ο Ρον Αρτέστ, ως ο στρατηγός του «πολέμου» τιμωρήθηκε με το ρεκόρ αποκλεισμού σε 86 αγώνες. Άλλοι τέσσερις συμπαίκτες του είχαν ποινές, όπως και άλλοι τέσσερις αντίπαλοί του.
Και επειδή τέτοιου είδους σκηνικά, συνήθως δεν μπορούν να μεταφερθούν με λέξεις, ακολουθεί το βίντεο με το τι ακριβώς συνέβη εκείνη τη βραδιά στο «Παλάτι».
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
